- bajka
- Krótki utwór, najczęściej wierszem, w którym występują zwierzęta albo ludzie jako przykłady ludzkich cech. Kończy się albo zaczyna pouczeniem, czyli morałem.
- morał
- Pouczenie, które wynika z bajki. Bywa powiedziany wprost (jawny) albo trzeba go odczytać samemu (ukryty).
- alegoria
- Przedstawienie czegoś za pomocą obrazu, który ma ukryte znaczenie. W bajkach zwierzę oznacza człowieka o danej cesze, np. lis – chytrego.
- uosobienie
- Nadanie zwierzętom, roślinom lub rzeczom ludzkich cech: mówią, myślą, czują jak ludzie.
- oświecenie
- Epoka w XVIII wieku, która ceniła rozum, naukę i wychowanie. Pisarze chcieli uczyć ludzi i poprawiać ich wady.
- satyra
- Utwór, który ośmiesza ludzkie wady i złe zwyczaje, żeby skłonić do poprawy. Krasicki pisał też osobne „Satyry”.
- bajka-epigramat
- Bardzo krótka bajka, ma zwykle kilka wersów i zaskakującą, dowcipną puentę, np. „Dewotka” albo „Szczur i kot”.
- bajka narracyjna
- Dłuższa bajka, która opowiada wiele zdarzeń po kolei, ma opisy i dialogi, np. „Przyjaciele”.
- dewotka
- Kobieta przesadnie pobożna, często tylko na pokaz, a w życiu niepostępująca według wiary.
- kadzić
- Dosłownie: okadzać dymem kadzidła w kościele. Przenośnie: przesadnie komuś schlebiać.