Rozdział I
Einstand w ogrodzie Muzeum
Bracia Pastorowie podchodzą do grających w kulki chłopców i odbierają Nemeczkowi wygrane kulki. Nemeczek opowiada o tym Boce i reszcie.
Dlaczego ważna: Ta krzywda rozpoczyna konflikt z Czerwonymi Koszulami i pokazuje, że Nemeczek jest najsłabszy.
W streszczeniu →Rozdział II
Wybór Boki na przewodniczącego
Chłopcy głosują na kartkach wrzucanych do kapelusza Czelego. Boka dostaje jedenaście głosów, a Gereb trzy, przy czym jeden z nich oddał sam Boka.
Dlaczego ważna: Dwa głosy na Gereba pokazują, że ma zwolenników, a jego zazdrość prowadzi potem do zdrady.
W streszczeniu →Rozdział III
Wyprawa na wyspę
Boka, Czonakosz i Nemeczek przez płot wchodzą do Ogrodu Botanicznego. Boka i Nemeczek z krzaków widzą Gereba, który mówi Czerwonym Koszulom, jak wejść na plac, a potem Boka przypina do drzewa czerwoną kartkę.
Dlaczego ważna: Chłopcy odkrywają zdradę i dowodzą wrogowi, że się go nie boją.
W streszczeniu →Rozdział V
Nemeczek na drzewie
Nemeczek siedzi na drzewie, podsłuchuje naradę wroga i schodzi, gdy Gereb mówi, że żaden chłopiec z placu nie jest odważny. Odmawia przejścia do Czerwonych Koszul i zostaje wrzucony do stawu.
Dlaczego ważna: Odwaga słabego szeregowca zyskuje szacunek nawet wrogów.
W streszczeniu →Rozdział VI
Ojciec Gereba na placu
Ojciec Gereba pyta chłopców, czy jego syn był zdrajcą. Nemeczek, chory, odpowiada, że nie, a ojciec uznaje pozostałych za kłamców.
Dlaczego ważna: Nemeczek chroni kolegę, który go skrzywdził, co pokazuje jego szlachetność.
W streszczeniu →Rozdział VIII
Bitwa o plac
Chłopcy wciągają oddział Pastora w pułapkę i zamykają go w budce, a w decydującej chwili Nemeczek powala Feriego Acza. Czerwone Koszule opuszczają plac.
Dlaczego ważna: To punkt kulminacyjny, w którym plan Boki i odwaga Nemeczka dają zwycięstwo.
W streszczeniu →Rozdział X
Śmierć Nemeczka
Chory Nemeczek w gorączce myśli o placu i bitwie, a potem umiera w obecności rodziców i Boki. Koledzy przychodzą z przeprosinami za późno.
Dlaczego ważna: Śmierć zamyka dziecięcą zabawę i pokazuje cenę poświęcenia.
W streszczeniu →