- tren
- Utwór żałobny, w którym poeta opłakuje zmarłego, chwali jego zalety i szuka pocieszenia. Gatunek pochodzi ze starożytnej Grecji.
- cykl
- Kilka utworów połączonych wspólnym tematem i bohaterem, które czyta się jako całość. Treny to cykl dziewiętnastu wierszy.
- epitafium
- Napis nagrobny albo krótki wiersz upamiętniający zmarłego. W Trenach epitafium dla Urszuli kończy Tren XIII.
- renesans
- Epoka w kulturze od XIV do XVI wieku (w Polsce głównie XVI wiek), która wracała do wzorów starożytnych i stawiała w centrum człowieka. Jan Kochanowski to jej najważniejszy polski poeta.
- humanizm
- Nurt renesansu, który cenił człowieka, jego rozum i naukę oraz kulturę antyczną. W Trenach widać go w licznych odwołaniach do mitologii i filozofów.
- stoicyzm
- Filozofia starożytna, która uczyła spokoju i panowania nad uczuciami w każdej sytuacji. Poeta w Trenach IX i XVI pokazuje, że w rozpaczy nie da się tak żyć.
- epikureizm
- Filozofia starożytna, według której szczęście daje umiar, spokój ducha i brak cierpienia. W Trenie IX widać ślad tej myśli: mądrość mierzy bogactwo „dosytem” i naturalnymi potrzebami.
- apostrofa
- Bezpośredni zwrot do osoby, rzeczy albo pojęcia, np. „Orszulo moja wdzięczna” albo „Kupić by cię, mądrości”. W Trenach jest jej bardzo dużo.
- porównanie homeryckie
- Rozbudowane porównanie, które tworzy osobny obraz. Przykłady to smok i słowiki w Trenie I oraz oliwka w Trenie V.
- konsolacja
- Pocieszenie, jedna z części tradycyjnego trenu (obok pochwały zmarłego i lamentu). W cyklu Kochanowskiego przynosi je Tren XIX, czyli mowa matki poety.