- Bogurodzica
- Dawny tytuł Maryi: ta, która urodziła Boga. Od pierwszego słowa wzięła się nazwa pieśni, bo utwór nie ma własnego tytułu.
- Gospodzin
- Staropolskie słowo oznaczające pana, władcę. W pieśni tak nazwano Syna Maryi.
- bożyc
- Dawne określenie Syna Bożego. W pieśni pada w wołaczu: „bożycze”.
- zwolena
- Dawna forma słowa „wybrana”. Maryja jest w pieśni matką wybraną przez Boga.
- Kyrieleison
- Greckie wezwanie z liturgii: „Panie, zmiłuj się”. W pieśni zamyka dwie najstarsze strofy jak refren.
- Deesis
- Motyw sztuki chrześcijańskiej (gr. ‘prośba’): Chrystus, a po jego bokach Maryja i Jan Chrzciciel, którzy wstawiają się za ludźmi.
- archaizm
- Wyraz, forma lub zwrot dawny, dziś nieużywany. Bogurodzica ma archaizmy leksykalne, fonetyczne, fleksyjne, słowotwórcze i składniowe.
- trop
- Średniowieczny śpiewany dodatek do łacińskiego tekstu mszy, rodzaj komentarza. Z tropem badacze łączą powstanie pieśni.
- carmen patrium
- Po łacinie „pieśń ojczysta”, pieśń ojców. Tak Jan Długosz nazwał Bogurodzicę.
- wiersz średniowieczny
- Najstarszy system wiersza w polskiej poezji: wersy mają różną liczbę sylab, są rymy, a każdy wers to osobna cząstka zdania.
- kmieć
- W średniowieczu zamożny chłop gospodarujący na własnym gospodarstwie. Adam jest w pieśni „bożym kmieciem”.
- wiec
- Dawne zgromadzenie, na którym radzono i podejmowano decyzje. Adam zasiada u Boga na wiecu.