- dziady
- Ludowy obrzęd ku czci zmarłych przodków, obchodzony w czasie bliskim Zaduszek. Lud wierzył, że jedzeniem, napojem i śpiewem przynosi ulgę duszom.
- dusze czyscowe
- Dusze zmarłych, które nie trafiły jeszcze do nieba i odpokutowują winy. Guślarz zwraca się do nich: „Czyscowe duszeczki!”.
- duchy lekkie, ciężkie i pośrednie
- Trzy grupy zjaw w utworze: dzieci bez cierpienia, okrutny pan i dziewczyna, która nikogo nie kochała. Każda grupa wypowiada inną prawdę moralną.
- kądziel
- Pęk lnu lub wełny przygotowany do przędzenia. Guślarz zapala garść kądzieli, by przywołać duchy lekkie.
- gorczyca
- Roślina o gorzkich nasionach (z nich robi się musztardę). Ziarna gorczycy mają dać dzieciom choć trochę goryczy.
- kucja
- Potrawa wigilijna z pszenicy, maku i miodu. Słowa Sowy „w kucyją samą” oznaczają, że przyszła do dworu w Wigilię.
- hajduk
- Służący we dworze, często pilnujący porządku. To hajduk na rozkaz pana wypędził Sowę z dzieckiem na mróz.
- poddany
- Chłop zależny od pana, który był właścicielem wsi. Widmo nazywa zebranych: „poddani moi”.
- synkretyzm rodzajowy
- Łączenie w jednym utworze liryki, epiki i dramatu. W Dziadach cz. II są pieśni, opowieści i dialogi.
- ludowość
- Sięganie do wierzeń, obrzędów i pieśni ludu. Romantycy uważali, że lud zachował mądrość i prawdy moralne.