QuizyBingo

Dżuma – streszczenie

Albert Camus

  • Po wojnie · 1947
  • Liceum
  • Literatura obca

Lektura „Dżuma” w jednym zdaniu

Podczas epidemii dżumy w Oranie lekarz Rieux i jego towarzysze walczą ze złem, choć wiedzą, że nie wygrają ostatecznie.

7 części · 3 min czytania

Streszczenie szczegółowe, część po części

Wybierz długość. W wersji szczegółowej zaznaczaj, co już przeczytane.

Ściąga PDF

  1. Część ISzczury, pierwsze ofiary i zamknięcie Oranu

    • W kwietniu doktor Bernard Rieux znajduje na schodach martwego szczura, a wkrótce w Oranie giną tysiące gryzoni, które miasto zbiera i pali.
    • Żona Rieux wyjeżdża do sanatorium, a do doktora przyjeżdża jego matka.
    • Dozorca Michel dostaje gorączki, a w tym czasie Joseph Grand wzywa Rieux do sąsiada, Cottarda, który próbował się powiesić; Rieux go ratuje, a Cottard boi się policji.
    • Następnego dnia Michel umiera. Jego śmierć otwiera serię zachorowań.
    • Rieux i doktor Castel rozpoznają dżumę, ale lekarze i władze zwlekają z uznaniem prawdy.
    • Gdy liczba zgonów dochodzi do kilkudziesięciu dziennie, prefekt na polecenie władz kolonii ogłasza stan zarazy i zamyka miasto.
    Bernard RieuxJean TarrouJoseph GrandCottarddoktor Castelmatka Rieuxstary astmatyk

  2. Część II.1Miasto odcięte od świata, prośba Ramberta i pierwsze kazanie

    • Bramy zostają zamknięte, listy są zakazane i można wysyłać tylko krótkie telegramy. Rodziny i kochankowie są rozdzieleni.
    • Joseph Grand opowiada Rieux o swoim nieudanym małżeństwie: żona Jeanne go zostawiła.
    • Dziennikarz Raymond Rambert, który utknął w Oranie, prosi Rieux o zaświadczenie o zdrowiu, by wrócić do ukochanej w Paryżu. Rieux odmawia.
    • Podczas tygodnia modlitw ojciec Paneloux wygłasza w katedrze kazanie: dżuma jest karą Bożą za grzechy mieszkańców.
    • W mieście narasta panika, a niektórzy próbują uciekać.
    Bernard RieuxJoseph GrandRaymond Rambertojciec Paneloux

  3. Część II.2Formacje sanitarne i droga Ramberta przez przemytników

    • Latem zgonów przybywa, a surowica sprowadzona z Paryża działa coraz słabiej.
    • Jean Tarrou proponuje ochotnicze formacje sanitarne, a Rieux popiera ten pomysł.
    • Joseph Grand zostaje w formacjach sekretarzem i prowadzi statystyki, a doktor Castel pracuje nad nową surowicą.
    • Cottard, który zyskuje na zarazie dzięki przemytowi, łączy Ramberta z ludźmi mogącymi go potajemnie wyprowadzić z miasta.
    • Rambert dowiaduje się, że żona Rieux jest w sanatorium, i prosi o pracę w formacjach do czasu ucieczki.
    Jean TarrouBernard RieuxJoseph Granddoktor CastelCottardRaymond Rambert

  4. Część IIISzczyt epidemii i wspólny los mieszkańców

    • W połowie sierpnia dżuma obejmuje całe miasto, a ludzie przestają mieć osobne losy i dzielą jeden, wspólny.
    • Przy bramach dochodzi do przemocy, a władze wprowadzają stan wyjątkowy i godzinę policyjną.
    • Pogrzeby stają się szybkie i bez ceremonii, brakuje trumien, a zmarłych grzebie się we wspólnych dołach.
    • Mieszkańcy tracą pamięć o bliskich i żyją tylko teraźniejszością.
    Bernard Rieux

  5. Część IV.1Jesień: opera, decyzja Ramberta, śmierć dziecka i śmierć Paneloux

    • Jesienią walczący z zarazą są wyczerpani, a Rieux dowiaduje się, że stan jego żony się pogarsza.
    • Tarrou i Cottard idą do opery na Orfeusza i Eurydykę; aktor grający Orfeusza osuwa się na scenie, objęty chorobą, a widzowie uciekają z sali.
    • Rambert ma szansę uciec z miasta, ale decyduje się zostać i pomagać w walce z dżumą.
    • Pod koniec października surowica Castela nie ratuje syna sędziego Othona; chłopiec umiera po długich męczarniach, patrzą na to Rieux, Tarrou, Paneloux i Grand.
    • W drugim kazaniu Paneloux mówi o próbie wiary i o tym, że trzeba przyjąć wszystko albo wszystko odrzucić, a zarazem wzywa do walki z chorobą.
    • Paneloux zapada na chorobę o objawach niepodobnych do dżumy, odmawia lekarza i umiera; Rieux zapisuje to jako przypadek wątpliwy.
    Bernard RieuxJean TarrouCottardRaymond Rambertdoktor Castelsędzia Othonojciec PanelouxJoseph Grand

  6. Część IV.2Obóz izolacyjny, zwierzenia Tarrou i choroba Granda

    • Tarrou i Rambert odwiedzają obóz izolacyjny, a sędzia Othon po kwarantannie zgłasza się tam na ochotnika.
    • Tarrou opowiada Rieux o swoim ojcu prokuratorze, który domagał się wyroku śmierci, i o tym, że odtąd sprzeciwia się karze śmierci. Chce być świętym bez Boga.
    • Po rozmowie Rieux i Tarrou kąpią się razem w morzu.
    • Grand zapada na dżumę i prosi Rieux o spalenie rękopisu, ale nieoczekiwanie wraca do zdrowia.
    • Liczba zgonów zaczyna spadać, a w mieście znów widać żywe szczury.
    Jean TarrouRaymond Rambertsędzia OthonBernard RieuxJoseph Grand

  7. Część VKoniec zarazy, śmierć Tarrou i otwarcie bram

    • W styczniu dżuma słabnie, a surowica Castela zaczyna działać.
    • Sędzia Othon umiera, a Cottard, zaniepokojony końcem epidemii, ucieka przed ludźmi, którzy go rozpoznali.
    • Tarrou zapada na dżumę i umiera w domu Rieux, gdzie opiekują się nim doktor i jego matka.
    • Rieux dowiaduje się o śmierci żony.
    • W lutym otwierają się bramy i trwają powitania, a Rambert spotyka się z ukochaną.
    • Cottard strzela z okna do ludzi i zostaje aresztowany, a Rieux ujawnia, że to on napisał kronikę, i wie, że zaraza może wrócić.
    Bernard Rieuxdoktor Castelsędzia OthonCottardJean Tarroumatka RieuxRaymond RambertJoseph Grand

18 punktów

Plan wydarzeń

W kolejności fabuły, w formie, jakiej wymaga szkoła. Skopiuj albo wydrukuj ze ściągą.

  1. Doktor Rieux znalazł martwego szczura, a wkrótce gryzonie zaczęły masowo ginąć w całym Oranie.I
  2. Żona Rieux wyjechała do sanatorium, a do doktora przyjechała jego matka.I
  3. Rieux odratował Cottarda po jego próbie samobójczej.I
  4. Zmarł dozorca Michel, pierwsza ofiara choroby.I
  5. Rieux i Castel rozpoznali dżumę, a władze długo zwlekały z działaniem.I
  6. Prefekt ogłosił stan zarazy i zamknął miasto; mieszkańcy zostali odcięci od bliskich.I
  7. Rambert szukał sposobu, by uciec z miasta do ukochanej w Paryżu.II.1
  8. Ojciec Paneloux wygłosił kazanie o dżumie jako karze Bożej za grzechy.II.1
  9. Tarrou założył ochotnicze formacje sanitarne, do których dołączył Grand.II.2
  10. Cottard wzbogacił się na przemycie i dobrze czuł się w czasie zarazy.II.2
  11. Mimo okazji do ucieczki Rambert został w Oranie i włączył się w walkę z dżumą.IV.1
  12. Surowica Castela nie uratowała synka sędziego Othona, który zmarł w męczarniach.IV.1
  13. Paneloux wygłosił drugie kazanie, a wkrótce sam zachorował i zmarł.IV.1
  14. Tarrou opowiedział Rieux o ojcu prokuratorze i walce z karą śmierci; potem wykąpali się w morzu.IV.2
  15. Grand zachorował na dżumę, kazał spalić rękopis, ale wyzdrowiał.IV.2
  16. W mieście znów pojawiły się żywe szczury, a liczba zgonów zaczęła spadać.IV.2
  17. Tarrou zmarł na dżumę w domu Rieux, a doktor dowiedział się o śmierci żony.V
  18. Bramy otwarto, Cottard strzelał do ludzi z okna, a Rieux ujawnił, że to on spisał kronikę.V

Na sprawdzian i wypracowanie

Kluczowe sceny

Sceny, o które najczęściej pytają nauczyciele i które warto przywołać w wypracowaniu.

Część I

Martwy szczur i śmierć Michela

Rieux znajduje na schodach martwego szczura, a w mieście zaczynają masowo ginąć gryzonie. Potem na gorączkę umiera dozorca Michel.

Dlaczego ważna: To pierwsze znaki zarazy, które mieszkańcy lekceważą.

W streszczeniu →

Część I

Ogłoszenie stanu zarazy

Lekarze rozpoznają dżumę, ale władze zwlekają. Gdy zgonów jest coraz więcej, prefekt dostaje rozkaz, ogłasza stan zarazy i zamyka miasto.

Dlaczego ważna: Pokazuje, jak łatwo ludzie i urzędnicy odsuwają od siebie złą wiadomość.

W streszczeniu →

Część II.1

Pierwsze kazanie Paneloux

Podczas tygodnia modlitw ojciec Paneloux w katedrze mówi, że dżuma jest karą Bożą za grzechy mieszkańców.

Dlaczego ważna: Wprowadza religijne tłumaczenie zła, z którym powieść później się spiera.

W streszczeniu →

Część IV.1

Rambert zostaje w mieście

Rambert dostaje szansę wydostania się z Oranu, ale decyduje się zostać i pomagać Rieux. Uznaje, że nie może myśleć tylko o własnym szczęściu.

Dlaczego ważna: To przemiana od egoizmu do solidarności.

W streszczeniu →

Część IV.1

Śmierć syna Othona

Nowa surowica Castela nie ratuje syna sędziego Othona. Chłopiec umiera po długich męczarniach, a świadkami są Rieux, Tarrou i Paneloux.

Dlaczego ważna: Śmierć niewinnego dziecka jest najmocniejszym argumentem przeciw pokornemu przyjęciu cierpienia.

W streszczeniu →

Część IV.2

Zwierzenia Tarrou i kąpiel w morzu

Tarrou opowiada Rieux o ojcu prokuratorze i o swoim sprzeciwie wobec kary śmierci. Potem obaj razem pływają w morzu.

Dlaczego ważna: Scena pokazuje przyjaźń i ludzką wspólnotę wśród zarazy.

W streszczeniu →

Część V

Śmierć Tarrou i otwarcie bram

Tarrou umiera w domu Rieux, a doktor dowiaduje się o śmierci żony. Potem miasto otwiera bramy, a Rieux ujawnia, że to on spisał kronikę.

Dlaczego ważna: Zwycięstwo nad zarazą jest okupione stratami, a narrator ostrzega, że zło może wrócić.

W streszczeniu →

Mapa postaci

Kto występuje w której części

Kliknij postać, a w streszczeniu podświetlą się części, w których się pojawia.

Najczęstsze pomyłki

Uwaga, pułapki

Tu uczniowie mylą się najczęściej, także na sprawdzianach. Każdą rzecz sprawdziliśmy w tekście utworu.

  1. MitWładze od razu uznały, że w Oranie wybuchła dżuma.

    NaprawdęDżumę rozpoznali lekarze Rieux i Castel, a władze zwlekały. Prefekt ogłosił stan zarazy dopiero po rozkazie, gdy zgonów było już wiele.

    Części: I

  2. MitOjciec Paneloux wygłosił tylko jedno kazanie.

    NaprawdęWygłosił dwa. W pierwszym nazwał dżumę karą za grzechy, w drugim, po śmierci dziecka, mówił o próbie wiary i wzywał do walki z chorobą.

    Części: II.1IV.1

  3. MitRambert uciekł z Oranu i nie wrócił do końca epidemii.

    NaprawdęMiał szansę ucieczki, ale zdecydował się zostać i pomagać Rieux. Ukochana dołączyła do niego po otwarciu bram.

    Części: IV.1V

  4. MitNarratorem powieści jest Tarrou, bo prowadzi notatki.

    NaprawdęNarratorem jest Rieux, który ujawnia się dopiero na końcu. Notatki Tarrou są tylko jednym ze źródeł kroniki.

    Części: IV

  5. MitRękopis Granda spłonął, a sam Grand umarł na dżumę.

    NaprawdęGrand zachorował i poprosił o spalenie rękopisu, ale wyzdrowiał i po epidemii wrócił do pisania.

    Części: IV.2V

  6. MitTarrou umarł w szpitalu po otwarciu bram miasta.

    NaprawdęZmarł w domu Rieux, kiedy zaraza już słabła, a bramy jeszcze nie zostały otwarte.

    Części: V

  7. MitCottard próbował się zabić i strzelał do ludzi w czasie szczytu epidemii.

    NaprawdęPróbę samobójczą podjął na samym początku, gdy umierały pierwsze ofiary, jeszcze przed ogłoszeniem zarazy. Strzelał z okna dopiero na końcu, w dniu otwarcia bram, i został aresztowany.

    Części: IV

4 tematy

Argumenty do rozprawki

Teza, którą możesz przyjąć, i argumenty z konkretnych wydarzeń. Rozwiń temat i skopiuj do notatek.

Czy w obliczu zła człowiek może liczyć na solidarność z innymi?3 argumenty

TezaPowieść pokazuje, że wspólna walka jest możliwa, choć każdy musi sam do niej dojrzeć.

  1. Jean Tarrou proponuje ochotnicze formacje sanitarne, a Rieux, Grand i inni dołączają do walki z zarazą.

    II.2

  2. Rambert, który chciał uciec do ukochanej, zostaje w Oranie i pomaga Rieux.

    IV.1

  3. Rieux i Tarrou po rozmowie kąpią się razem w morzu, co pokazuje przyjaźń potrzebną wśród cierpienia.

    IV.2
Jak w powieści zmienia się spojrzenie na cierpienie i wiarę?3 argumenty

TezaPaneloux przechodzi od prostej odpowiedzi do rozdarcia, a powieść pyta, czy da się ufać Bogu wobec cierpienia dzieci.

  1. W pierwszym kazaniu Paneloux uznaje dżumę za karę Bożą za grzechy mieszkańców.

    II.1

  2. Śmierć syna Othona w męczarniach wstrząsa Paneloux i Rieux.

    IV.1

  3. W drugim kazaniu Paneloux mówi o przyjęciu wszystkiego albo odrzuceniu wszystkiego, a potem sam umiera.

    IV.1
Jakie postawy wobec zagrożenia pokazuje powieść?3 argumenty

TezaZagrożenie ujawnia i obojętność, i egoizm, i odpowiedzialność.

  1. Władze i część lekarzy długo zwlekają z uznaniem, że w mieście jest dżuma.

    I

  2. Cottard zyskuje na przemycie i dobrze czuje się w zarazie, bo ona chroni go przed aresztowaniem.

    II.2

  3. Joseph Grand skromnie prowadzi statystyki w formacjach sanitarnych i nie szuka sławy.

    II.2
Czy zwycięstwo nad złem może być trwałe?3 argumenty

TezaPowieść mówi, że zło nie znika całkowicie, a człowiek musi stale mu się sprzeciwiać.

  1. Epidemia kończy się pod koniec zimy, ale Tarrou umiera w ostatnich dniach zarazy, a Rieux traci żonę.

    V

  2. Po otwarciu bram Cottard traci rozum i strzela do ludzi, więc skutki zarazy nie znikają.

    V

  3. Rieux ujawnia, że spisał kronikę, i wie, że zaraza może wrócić.

    V

Zanim pójdziesz na sprawdzian

Sprawdź, co pamiętasz

Widzisz tylko tytuły. Przypomnij sobie, co się dzieje, odsłoń i oceń się uczciwie. To najszybszy sposób, żeby treść została w głowie.

9 haseł

Słowniczek

Trudne słowa ze streszczenia. W tekście są podkreślone: dotknij, żeby zobaczyć wyjaśnienie.

parabola
Utwór, w którym prosta historia ma drugie, ogólne znaczenie. W Dżumie zaraza w jednym mieście mówi o złu w ogóle.
kronika
Opis wydarzeń ułożonych po kolei, w czasie, w którym się działy. Narrator Dżumy chce być bezstronnym świadkiem.
egzystencjalizm
Kierunek w filozofii i literaturze XX wieku, który pyta o sens życia, wolność i odpowiedzialność człowieka w świecie bez gotowych odpowiedzi.
absurd
U Camusa poczucie, że świat nie daje człowiekowi sensu ani odpowiedzi na jego pytania. Punkt wyjścia do pytania, jak mimo to żyć.
bunt
U Camusa sprzeciw wobec zła i cierpienia, nawet gdy nie da się go całkiem pokonać. Takim buntem jest praca Rieux i formacji.
formacje sanitarne
Ochotnicze grupy zorganizowane przez Tarrou. Pomagały przy chorych, dezynfekcji i transporcie, odciążając lekarzy.
kwarantanna
Odosobnienie ludzi, którzy mogli się zarazić, żeby nie przenosili choroby. W Dżumie trafiają do niej rodziny chorych.
surowica
Lek z przeciwciałami, podawany choremu, by pomóc organizmowi zwalczyć zarazek. Nad surowicą przeciw dżumie pracuje Castel.
Oran
Portowe miasto w Algierii, w czasach powieści kolonii francuskiej. Miejsce akcji Dżumy.

Dalej

Sprawdź się: 58 pytańquiz z odpowiedziami i test do drukuBohaterowie i motywywszystko o lekturze na jednej stronie

W liczbach

Streszczenie lektury „Dżuma” w liczbach

  • 5punktów w wersji krótkiej
  • 7części w wersji szczegółowej
  • 18punktów planu wydarzeń
  • 7kluczowych scen
  • 9haseł w słowniczku
  • 3 minczytania wersji szczegółowej

Pytania i odpowiedzi

Najczęstsze pytania o streszczenie lektury „Dżuma”

Jak krótko streścić lekturę „Dżuma”?

W 5 punktach: W algierskim Oranie doktor Bernard Rieux znajduje martwego szczura, a wkrótce w mieście wybucha epidemia dżumy. Po zwłoce władz miasto zostaje zamknięte, a mieszkańcy są odcięci od bliskich i zmuszeni do wspólnego losu. Rieux, Tarrou, Grand i inni tworzą formacje sanitarne, Rambert rezygnuje z ucieczki, a Cottard korzysta na przemycie. Śmierć syna sędziego Othona wstrząsa Paneloux, który po drugim kazaniu sam umiera, a Tarrou zwierza się Rieux z wyboru, by nie zabijać. Epidemia słabnie, Tarrou umiera, bramy się otwierają, Cottard traci rozum, a Rieux ujawnia, że spisał całą kronikę.

Jak długie jest streszczenie lektury „Dżuma”?

Wersja krótka ma 5 punktów i zajmuje około 25 sekund czytania. Wersja szczegółowa omawia 7 części po kilka zdań każda i zajmuje około 3 minut.

Jaki jest plan wydarzeń lektury „Dżuma”?

Plan wydarzeń ma 18 punktów, a każdy jest przypisany do części, w której się dzieje. Zaczyna się od: Doktor Rieux znalazł martwego szczura, a wkrótce gryzonie zaczęły masowo ginąć w całym Oranie. Kończy się na: Bramy otwarto, Cottard strzelał do ludzi z okna, a Rieux ujawnił, że to on spisał kronikę.

Jakie są kluczowe sceny lektury „Dżuma”?

Najważniejsze sceny to: Martwy szczur i śmierć Michela, Ogłoszenie stanu zarazy, Pierwsze kazanie Paneloux, Rambert zostaje w mieście oraz 3 kolejne sceny. Przy każdej wyjaśniamy, co się dzieje i po co ta scena jest w utworze.

Jakie pomyłki najczęściej pojawiają się przy lekturze „Dżuma”?

Częsty mit: Władze od razu uznały, że w Oranie wybuchła dżuma. Fakt: Dżumę rozpoznali lekarze Rieux i Castel, a władze zwlekały. Prefekt ogłosił stan zarazy dopiero po rozkazie, gdy zgonów było już wiele. W streszczeniu jest 7 takich pułapek.

Jakie trudne słowa wyjaśnia słowniczek do lektury „Dżuma”?

Słowniczek ma 9 haseł: parabola, kronika, egzystencjalizm, absurd, bunt, formacje sanitarne oraz 3 kolejne hasła.

Jaką tezę postawić w rozprawce o lekturze „Dżuma”?

Do tematu „Czy w obliczu zła człowiek może liczyć na solidarność z innymi?” pasuje teza: Powieść pokazuje, że wspólna walka jest możliwa, choć każdy musi sam do niej dojrzeć. Przy tezie są argumenty z numerem części, w której znajdziesz potwierdzenie.

Jak sprawdzić, ile pamiętam ze streszczenia lektury „Dżuma”?

Rozwiąż quiz: 58 pytań z wyjaśnieniem po każdej odpowiedzi. W wersji szczegółowej możesz też zaznaczać przeczytane części, a postęp zapamiętuje przeglądarka na tym urządzeniu.

Sprawdź, co zostało Ci w głowie po lekturze „Dżuma”

Quiz z wyjaśnieniem po każdej odpowiedzi, a potem test do druku.

Zacznij quizBohaterowie i motywyTest do druku

Treści QuizyBingo przygotowuje redakcja, przy niewielkiej pomocy AI. Jak powstają pytania

Z tej samej epoki