QuizyBingo
Okładka: Kordian, wydawnictwo Ibis
wyd. Ibis

Kordian – streszczenie

Juliusz Słowacki

  • Romantyzm · 1834
  • Liceum
  • Zakres rozszerzony
  • Matura 2023, 2024

Lektura „Kordian” w jednym zdaniu

Kordian, rozczarowany podróżą po Europie, chce sam zabić cara, ale mdleje przed jego sypialnią i trafia przed pluton; dramat urywa się, zanim wiadomo, czy ułaskawienie zdąży.

16 części · 9 min czytania

Streszczenie szczegółowe, część po części

Wybierz długość. W wersji szczegółowej zaznaczaj, co już przeczytane.

Ściąga PDF

Posłuchaj streszczenia

14:33 · lektor AI
  1. PrzygotowanieSzatani w Karpatach tworzą przywódców

    • W ostatnią noc 1799 roku przy chacie czarnoksiężnika Twardowskiego w Karpatach zlatuje Szatan w postaci anioła i woła dziesięć tysięcy szatanów.
    • Diabły odliczają uderzenia zegara i ogłaszają, że zaczął się wiek dziewiętnasty, a Szatan wskazuje naród o krzywych szablach, który się podniesie, zwycięży i zginie.
    • Mefistofel proponuje, by temu narodowi stworzyć dygnitarzy, więc szatani wrzucają do kotła rozmaite składniki.
    • Z kotła wychodzą kolejno: starzec niezdolny do boju, „człowiek godny” o twarzy starego Rzymianina, wódz o chodzie raka, starzec-poeta jak skowronek, tłum gnuśnych rycerzy, tłum mówców, blady twór-sfinks i zdrajca z generalską wstęgą.
    • Głos z powietrza każe im zniknąć, a Archanioł prosi Boga o ratunek dla konającego ludu, na co Bóg odpowiada: „Wola moja się stanie”.
    „Kto myślał przez godzinę, jest lub będzie ze mną.”Szatan
    Szatan
  2. PrologTrzy osoby Prologu

    • Pierwsza Osoba Prologu prosi Boga o sen dla wyniszczonego ludu i o siłę dla siebie, a o sobie mówi, że jest duchem Apokalipsy.
    • Druga Osoba wyśmiewa jego zapał i tłumaczy, że to wygnaniec poeta: siedem lichtarzy oznacza siedem grodów, gwiazdy w ręku to myśli, a miecz z ust to sztylet słowa.
    • Trzecia Osoba spędza obu kłócących się ze sceny i zapowiada, że z narodowego prochu wskrzesi rycerzy, którzy przejdą przed widzami.
    • Zwykle odczytuje się Prolog jako spór o to, jaka ma być poezja narodowa.
  3. Akt IAkt I: wieś, opowieści Grzegorza i próba samobójstwa

    • Piętnastoletni Kordian leży jesienią pod lipą, rozmyśla o młodym człowieku, który się zabił, i prosi Boga o wielką myśl, której mógłby służyć.
    • Nudzi się, więc stary sługa Grzegorz opowiada mu bajkę o Janku, który z szewskiego ucznia zostaje u obcego króla szambelanem, rządcą prowincji i panem.
    • Potem Grzegorz wspomina walkę w Egipcie pod piramidami oraz Kazimierza, polskiego jeńca pędzonego na Sybir, który chce zbuntować towarzyszy, a gdy Rosjanie go uprzedzają, ginie nad Wołgą, skacząc z tatarskim pułkownikiem do wody między kry.
    • Kordian wstydzi się swoich dziecięcych marzeń o sławie, a po opowieści o Kazimierzu postanawia ruszyć w świat i rozstrzygnąć pytanie, czy żyć; wołanie Laury gasi jednak jego zapał.
    • Na jesiennej przechadzce w ogrodzie Laura pyta go o smutek i o wiersz, który znalazła w swoim imionniku, a on odpowiada jej mglistymi słowami o gwieździe przyszłości; Laura nie rozumie go i odjeżdża z Grzegorzem.
    • Kordian zostaje sam, dobywa pistoletu i idzie szukać w lesie odludnej łąki; w nocy Laura widzi z okna konia bez jeźdźca, a Grzegorz wpada z wieścią, że panicz się zastrzelił.
    „Nieszczęście! Oh nieszczęście! panicz się zastrzelił!…”Grzegorz
    KordianGrzegorzLaura
  4. Akt II.1Akt II: Londyn, rok 1828

    • W 1828 roku Kordian ucieka z hałaśliwego miasta do parku w Londynie i mówi, że chciałby zmazać z czoła bliznę samobójcy, bo ludzie najpierw patrzą na czoło.
    • Dozorca żąda pensa za krzesło, a Kordian daje mu szylinga i nie przyjmuje reszty; dozorca tłumaczy, że lord siada na trzech krzesłach naraz.
    • Kordian pyta o samotnego człowieka w cieniu drzew i dowiaduje się, że to dłużnik, który chodzi po nocy, bo wtedy nie ściga go prawo.
    • Dozorca poleca mu swoich braci: jeden sprzedaje krzesła w parlamencie, drugi groby w Westminsterze, trzeci robi herbowe pieczęcie, a czwarty pokazuje na ulicy przedstawienia z Punchem.
    Kordian
  5. Akt II.2Akt II: Dover

    • Kordian siedzi na kredowej skale nad morzem w Dover i czyta fragment „Króla Leara” o patrzeniu w przepaść ze szczytu klifu.
    • Zachwyca się Szekspirem, który zbudował górę większą od tej, którą postawił Bóg.
    • Zaraz potem stwierdza, że na każdym szczeblu życia czeka rzeczywistość, i porównuje siebie do człowieka zbierającego chwast na skale.
    Kordian
  6. Akt II.3Akt II: Włochy, Kordian i Wioletta

    • We włoskiej willi Kordian czule zwraca się do Wioletty, a ona odpowiada, że dla niego porzuciła lorda i Boga.
    • Nagle mówi coraz chłodniej, że przetopił zamek ojców na złoto, że wierzyciele stoją u drzwi i że wczoraj przegrał w grze także jej brylanty.
    • Wioletta wybucha płaczem i krzyczy, że przegrał jej serce razem z klejnotami.
    • Kordian zapowiada, że rozkuje konia o złotych podkowach, wyprawi za nie cztery uczty i strzeli sobie w łeb, a Wioletta zgadza się jechać z nim.
    • Na drodze koń, któremu podkowy słabo przybito, upada; Wioletta przeklina Kordiana i odbiega, a on odjeżdża z uśmiechem wzgardy.
    „Przegrałeś moje serce razem z klejnotami!!”Wioletta
    KordianWioletta
  7. Akt II.4Akt II: Watykan

    • Szwajcar zapowiada „Graf Kordian, Polak!”, a Papież wyciąga nogę, którą Kordian całuje.
    • Papież dziękuje za łaski dla Polski i chwali cara jako anioła z gałązką oliwną, a papuga na tiarze wtrąca łacińskie okrzyki: „Miserere”, „Lacryma Christi”, „De profundis clamavi”.
    • Kordian ofiaruje garść ziemi z miejsca, gdzie wyrżnięto dziesięć tysięcy dzieci, starców i kobiet, i prosi o jedną łzę.
    • Papież zbywa go, zaprasza na niedzielne śpiewy w bazylice i na jutrzejsze błogosławieństwo Rzymu i świata, mówi: niech Polacy się modlą, czczą cara i wierzą, i radzi, by naród wyzbył się jakobińskich ogni.
    • Kordian rzuca ziemię na cztery wiatry i zapowiada powrót do kraju „ze skalanymi usty”, a Papież mówi, że pierwszy rzuci klątwę na pobitych Polaków.
    „Rzucam na cztery wiatry męczennika prochy!”Kordian
    KordianPapież
  8. Akt II.5Akt II: Mont Blanc

    • Kordian stoi sam na najwyższej igle Mont Blanc, patrzy w przepaść świata i mówi o sobie: „Jam jest posąg człowieka na posągu świata.”
    • Zastanawia się, czy zdoła obudzić ludy, a po chwili, czy nie lepiej rzucić się w lodowe szczeliny.
    • Wylicza, co po drodze stracił: kupił pocałunki kobiety, a dziecięca wiara upadła na progach papieża.
    • Przypomina sobie Winkelrieda, który zebrał wrogie dzidy w pierś, i wykrzykuje: „Polska Winkelriedem narodów!”.
    • Chmura znosi go ze szczytu, a on rzuca się na rodzinną ziemię z okrzykiem „Polacy!”.
    „Ludy! Winkelried ożył! / Polska Winkelriedem narodów!”Kordian
    Kordian
  9. Akt III.1–3Akt III, sceny I–III: koronacja cara w Warszawie

    • Na placu przed zamkiem w Warszawie tłum czeka na koronację; szewc, szlachcic i stary żołnierz żartują, wszyscy zajmują się garbatym elegantem i przechodzącego cara prawie nikt nie widzi.
    • W katedrze Prymas podaje carowi koronę, którą car sam wkłada na głowę, a potem księgę konstytucji; car kładzie na niej rękę i mówi: „Przysięgam!”.
    • Po koronacji z placu dobiega krzyk kobiety; według świadka Wielki Książę uderzył starą kobietę z dzieckiem, dziecko wpadło do rynsztoka i nie żyje, a żandarmi porwali kobietę.
    • Lud rozrywa czerwone sukno z estrady, a nieznajomy w czarnym płaszczu śpiewa przy beczkach z winem pieśń o przemianie wina w krew i o szklanym sztylecie.
    Car Mikołaj IWielki Książę Konstanty
  10. Akt III.4Akt III, scena IV: spiskowcy w podziemiach katedry

    • W lochu pod kościołem Świętego Jana, wśród trumien królów, czeka sam Prezes; zamaskowani spiskowcy schodzą po kolei, podając szyldwachowi hasło „Winkelried”, a pierwszy przychodzi zamaskowany Ksiądz.
    • Prezes przekonuje Księdza i spiskowców, by nie zabijali cara, Podchorąży mówi o krzywdach Polski i wzywa do zemsty, a starzec z ludu woła „Zabijajcie!!!” i bierze krew na siebie.
    • Po nowej mowie Podchorążego Prezes robi gest umywania rąk; zaraz potem po schodach spada trup szpiega, który nie znał hasła, i spiskowcy go zakopują.
    • Na wniosek Księdza głosują: kula oznacza śmierć cara, a grosz uniewinnienie; kul jest pięć, a przeciw zbrodni głosuje stu pięćdziesięciu.
    • Podchorąży gardzi spiskowcami i zrywa maskę: to Kordian, który tej nocy ma wartę w zamku; rzuca im kartkę, na której zapisuje narodowi krew, życie i pusty tron.
    • Prezes klęka przed nim i błaga, by zrezygnował, ale Kordian wybiega, gdy zegar bije jedenastą.
    „Dzięki ci, Boże, tylko pięć głosów za zbrodnią.”Prezes
    KordianPrezesKsiądz
  11. Akt III.5Akt III, scena V: noc w zamku i omdlenie Kordiana

    • Kordian, na warcie w zamkowej sali, idzie zabić cara, a Strach i Imaginacja przywołują widma: węże zeskakujące z arabesek, krew na koronie i człowieka z rogami czyszczącego podłogę.
    • Pokazują mu drzewa z uszu i oczu oraz orszak zmarłych niosących trumny pod zamek.
    • Z sypialni cara wychodzi Diabeł, który mówi, że zdławił cara i byłby go dobił, ale car we śnie przypominał mu ojca.
    • Po dźwięku dzwonu Kordian wykrzykuje „Jezus! Maryja!” i pada bez czucia pod drzwiami sypialni.
    • Car potyka się o niego, rani go szpadą w rękę, pyta, czy posłał go brat, a gdy nie dostaje odpowiedzi, każe rozstrzelać żołnierza, jeśli nie oszalał.
    „Sen zniknął… Naprzód! naprzód z bagnetem w pierś cara!”Kordian
    KordianStrach i ImaginacjaCar Mikołaj I
  12. Akt III.6Akt III, scena VI: szpital wariatów

    • Kordian leży w gorączce w szpitalu wariatów; dozorca oprowadza obcego Doktora, który zapala cygaro od rozżarzonego dukata i wypędza dozorcę.
    • Doktor przyznaje, że w nocy wychodził z sypialni cesarza, i drwi, że naród ginie po to, by wieszcz miał temat do poematu.
    • Opowiada o sześciu dniach stworzenia ludów, z których w szóstym Bóg stworzył Napoleona, a w siódmym odpoczywa; Kordian odpowiada, że każdy poświęcający się za wolność jest nowym tworem Boga.
    • Doktor pokazuje dwóch waryjatów, z których jeden uważa się za krzyż, a drugi podtrzymuje dłonią niebo, i mówi Kordianowi, że on chciał zabić widmo i poświęcić się za nic.
    • Kordian nazywa go szatanem, który gasi jego ostatni promień, a wtedy wpada Wielki Książę i każe prowadzić Kordiana na śmierć; Doktor znika.
    „Zaśpiewał — naród ginie, bo poeta śpiewa.”Doktor
    KordianDoktorWielki Książę Konstanty
  13. Akt III.7Akt III, scena VII: Plac Saski

    • Na Placu Saskim ustawia się wojsko polskie, a car pyta żołnierzy o zdrowie.
    • Wielki Książę wścieka się na Kordiana, grozi mu rozerwaniem końmi i każe ustawić piramidę z karabinów z bagnetami do góry.
    • Obiecuje darować życie, jeśli Kordian przeskoczy ją na koniu; car dodaje, że i tak kule go nie ominą.
    • Kordian siada na konia i przeskakuje bagnety, wojsko woła „Urra”, a lud „Żyje!”.
    • Wielki Książę obejmuje go i zapewnia, że ręczy za jego życie, lecz car po cichu każe złożyć sąd wojenny i rozstrzelać Kordiana.
    KordianWielki Książę KonstantyCar Mikołaj I
  14. Akt III.8Akt III, scena VIII: więzienie

    • W klasztornej izbie zamienionej na więzienie skazany Kordian rozmawia z Księdzem zakonnym, a Grzegorz płacze i chodzi po pokoju.
    • Ksiądz każe mu przebaczyć światu, a gdy Kordian mówi, że nikogo nie ma, obiecuje zasadzić w ogrodzie klasztornym różę i nazwać ją jego imieniem.
    • W długim monologu Kordian powtarza „Nie będę z nimi!”, odcina się od ludzi i żegna z ziemią.
    • Grzegorz wspomina, jak znalazł go w lesie we krwi na wrzosach, a Kordian prosi, by wnuka Grzegorza nazwać Kordianem, potem odwołuje prośbę, lecz Grzegorz i tak chce mu dać to imię.
    • Oficer oznajmia, że Kordian idzie na rozstrzelanie; Kordian całuje siwą głowę Grzegorza i żegna go słowami „Bądź zdrów — mój wierny — ojcze”.
    „Bądź zdrów — mój wierny — ojcze…”Kordian
    KordianKsiądzGrzegorz
  15. Akt III.9Akt III, scena IX: car i Wielki Książę

    • Car sam w zamku mówi, że Polska umarła na wieki, i snuje plan kryształowego łoża dla ludów Zachodu.
    • Wbiega Wielki Książę i prosi o odwołanie wyroku na Kordiana, ale car odpowiada, że właśnie dlatego Kordian zginie.
    • Bracia wypominają sobie wzajemnie winy: car mówi, że od Konstantego kupiono zrzeczenie się tronu, a Konstanty przypomina, jak bracia przyzwolili na uduszenie ojca, cara Pawła, i jak car wysadził własną gwardię.
    • Car szepcze bratu coś do ucha, a potem opowiada o szesnastoletniej Angielce zwabionej dworską karetą na rzekomy bal do zamku; jej szkielet znaleziono w szafie w wynajętym mieszkaniu, a pierścień zdradził jej nazwisko i nazwisko księcia.
    • Konstanty grozi, że poruszy czterdzieści tysięcy bagnetów i udusi brata, lecz w pojedynku spojrzeń pierwszy spuszcza oczy; car postanawia go uprzedzić, Konstanty oddaje mu szpadę, a car podpisuje ułaskawienie, zatyka je na szpadzie i podaje księciu.
    • Konstanty wysyła adiutanta na Plac Marsowy, a car sam do siebie mówi: „Mój brat… już Polakiem”.
    „Mój brat… już Polakiem.”Car
    Car Mikołaj IWielki Książę Konstanty
  16. Akt III.10Akt III, scena ostatnia (X): Plac Marsowy

    • Na Placu Marsowym Kordian stoi przed plutonem, a lud rozmawia na przedzie sceny; kat łamie nad jego głową szpadę.
    • Jakiś starzec, być może stary sługa, pada przy tym z jękiem; Kordian nie pozwala zawiązać sobie oczu.
    • Oficer chce komenderować, żołnierze podnoszą broń do oka, a z tłumu pada krzyk: „Stój! Adiutant jedzie!”.
    • Oficer go nie widzi i podnosi rękę do salwy; na tym dramat się urywa.
    Kordian

20 punktów

Plan wydarzeń

W kolejności fabuły, w formie, jakiej wymaga szkoła. Skopiuj albo wydrukuj ze ściągą.

  1. W ostatnią noc 1799 roku szatani w Karpatach tworzą przywódców przyszłego powstania.Przygotowanie
  2. W Prologu trzy osoby spierają się o to, jaka ma być poezja narodowa.Prolog
  3. Piętnastoletni Kordian nudzi się na wsi i słucha opowieści starego sługi Grzegorza.I
  4. Grzegorz opowiada o Janku, o wyprawie do Egiptu i o bohaterskiej śmierci Kazimierza.I
  5. Kordian spaceruje z Laurą, która lekceważy jego uczucie.I
  6. Kordian strzela do siebie w lesie, a Laura widzi wracającego konia bez jeźdźca.I
  7. W 1828 roku Kordian zwiedza Londyn, gdzie wszystko można kupić.II.1
  8. W Dover czyta Króla Leara i przekonuje się, że życie nie dorównuje poezji.II.2
  9. We Włoszech Wioletta porzuca Kordiana, gdy myśli, że stracił majątek.II.3
  10. W Watykanie papież nie błogosławi polskiej ziemi i każe Polakom czcić cara.II.4
  11. Na Mont Blanc Kordian odnajduje cel: Polska ma być Winkelriedem narodów.II.5
  12. Car koronuje się w Warszawie na króla Polski, a Wielki Książę bije w tłumie kobietę z dzieckiem.III.1–3
  13. W podziemiach katedry spiskowcy pod wodzą Prezesa głosują przeciw zabiciu cara.III.4
  14. Podchorąży zrywa maskę: to Kordian, który sam chce zabić cara podczas warty.III.4
  15. Przed sypialnią cara Strach i Imaginacja paraliżują Kordiana, który mdleje.III.5
  16. W szpitalu wariatów Doktor-diabeł próbuje odebrać Kordianowi wiarę w sens ofiary.III.6
  17. Na Placu Saskim Kordian przeskakuje konno bagnety, ale car skazuje go na śmierć.III.7
  18. W więzieniu Kordian żegna się z księdzem i z wiernym Grzegorzem.III.8
  19. Po kłótni z Konstantym car podpisuje ułaskawienie, a adiutant pędzi na Plac Marsowy.III.9
  20. Oficer podnosi rękę do salwy i nie wiadomo, czy adiutant zdąży.III.10

Na sprawdzian i wypracowanie

Kluczowe sceny

Sceny, o które najczęściej pytają nauczyciele i które warto przywołać w wypracowaniu.

Akt I

Opowieść Grzegorza o Kazimierzu

Grzegorz opowiada o polskich jeńcach na Syberii i o Kazimierzu, który chciał ich zbuntować. Gdy Rosjanie ich wykryli, Kazimierz skoczył z tatarskim pułkownikiem do wody między kry i zginął.

„Pan Kazimierz za wszystkich cierpiał”Grzegorz

Dlaczego ważna: Opowieść budzi w Kordianie wstyd i chęć wielkiego czynu, więc od niej zaczyna się jego droga.

W streszczeniu →

Akt II.4

Rozmowa z Papieżem

Kordian przynosi Papieżowi garść ziemi z miejsca rzezi i prosi o łzę. Papież radzi Polakom, by czcili cara, a papuga na tiarze wtrąca łacińskie okrzyki.

„Lecz garści krwawej ziemi nikt nie błogosławi.”Kordian

Dlaczego ważna: Scena pokazuje, że Kościół w dramacie milczy wobec krzywdy narodu.

W streszczeniu →

Akt II.5

Kordian na Mont Blanc

Stojąc na szczycie, Kordian pyta, czy zdoła obudzić ludy, a po chwili zniechęcony myśli, czy nie rzucić się w lodowe szczeliny. Wspomina rozczarowania, przypomina sobie Winkelrieda i postanawia, że Polska ma się poświęcić dla innych narodów.

„Polska Winkelriedem narodów!”Kordian

Dlaczego ważna: Tu Kordian znajduje cel, który prowadzi go do spisku i zamachu.

W streszczeniu →

Akt III.4

Głosowanie spiskowców

Spiskowcy w podziemiach katedry rzucają kule za śmiercią cara i grosze za jego uniewinnieniem. Prezes liczy głosy i ogłasza, że przeważyły grosze.

„Dzięki ci, Boże, tylko pięć głosów za zbrodnią.”Prezes

Dlaczego ważna: Wynik pokazuje, że zapał Kordiana jest odosobniony, i prowadzi do ujawnienia jego twarzy.

W streszczeniu →

Akt III.5

Strach i Imaginacja

Idąc przez zamek zabić cara, Kordian słyszy głosy Strachu i Imaginacji, które zamieniają ściany i wazy w widma. Na końcu pada bez czucia przed drzwiami sypialni.

„Słuchaj! ja mówię oczyma.”Imaginacja

Dlaczego ważna: Scena pokazuje, że o niepowodzeniu zamachu decyduje wnętrze bohatera, a nie straż.

W streszczeniu →

Akt III.6

Rozmowa z Doktorem

W szpitalu wariatów Doktor drwi z poświęcenia Kordiana i opowiada, że naród ginie dla poematu wieszcza. Kordian nazywa go szatanem, który gasi ostatni promień.

„Naród ginie, dlaczego? — aby wieszcz narodu”Doktor

Dlaczego ważna: Doktor atakuje wiarę w sens ofiary, na której opiera się cała postawa Kordiana.

W streszczeniu →

Akt III.10

Plac Marsowy

Kordian stoi przed plutonem, kat łamie nad nim szpadę, a oficer unosi rękę. Z tłumu pada krzyk, że jedzie adiutant, lecz oficer go nie widzi.

„Stój! Adiutant jedzie!”Krzyk w tłumie

Dlaczego ważna: Otwarte zakończenie każe widzowi samemu rozstrzygać, co spotka Kordiana.

W streszczeniu →

Mapa postaci

Kto występuje w której części

Kliknij postać, a w streszczeniu podświetlą się części, w których się pojawia.

Najczęstsze pomyłki

Uwaga, pułapki

Tu uczniowie mylą się najczęściej, także na sprawdzianach. Każdą rzecz sprawdziliśmy w tekście utworu.

  1. MitKordian ginie w Akcie I, gdy strzela do siebie w lesie.

    NaprawdęStrzał nie pada na scenie, a w Akcie II Kordian podróżuje po Europie i mówi o bliźnie samobójcy na swoim czole; wiemy więc, że przeżył. Grzegorz wspomina, jak znalazł go we krwi na wrzosach, dopiero w więzieniu w Akcie III.

    Części: III.1III.8

  2. MitKordian zabija cara albo próbuje go ugodzić bagnetem.

    NaprawdęPrzed sypialnią Strach i Imaginacja paraliżują go, a Kordian pada bez czucia pod drzwiami; car sam się o niego potyka i tylko rani go szpadą w rękę.

    Części: III.5

  3. MitSpiskowcy w podziemiach katedry zgadzają się zabić cara.

    NaprawdęW głosowaniu pada tylko pięć kul za śmiercią cara, a stu pięćdziesięciu głosuje przeciw; zamach zostaje odrzucony.

    Części: III.4

  4. MitPodchorąży w podziemiach to osobna postać, a Kordian pojawia się dopiero potem.

    NaprawdęPod maską Podchorążego ukrywa się Kordian; zrywa ją na końcu sceny, gdy spiskowcy odrzucają zamach.

    Części: III.4

  5. MitPapież błogosławi polską ziemię i ofiarę narodu.

    NaprawdęPapież nie błogosławi garści ziemi z miejsca rzezi, chwali cara i radzi Polakom, by go czcili.

    Części: II.4

  6. MitWielki Książę chce śmierci Kordiana, a car go oszczędza.

    NaprawdęJest odwrotnie: po skoku przez bagnety Wielki Książę ręczy za życie Kordiana, a car po cichu każe go rozstrzelać. Potem Konstanty prosi o ułaskawienie, a car podpisuje je dopiero po groźbach brata, bo boi się buntu.

    Części: III.7III.9

  7. MitKordian zostaje rozstrzelany w ostatniej scenie.

    NaprawdęDramat urywa się w chwili, gdy oficer podnosi rękę, a z tłumu pada krzyk, że jedzie adiutant z ułaskawieniem; nie wiadomo, czy zdąży.

    Części: III.9III.10

4 tematy

Argumenty do rozprawki

Teza, którą możesz przyjąć, i argumenty z konkretnych wydarzeń. Rozwiń temat i skopiuj do notatek.

Dojrzewanie Kordiana: od znudzenia do czynu3 argumenty

TezaKordian przechodzi drogę od bezcelowej rozpaczy do gotowości na ofiarę, ale jego zapał zderza się z rzeczywistością.

  1. W Akcie I piętnastoletni Kordian nudzi się, jest nieszczęśliwie zakochany i prosi Boga o jedną wielką myśl, a gdy jej nie znajduje, strzela do siebie w lesie.

    I
    „Jedną myśl wielką roznieć, niechaj pali żarem,”
  2. Na Mont Blanc Kordian znajduje cel: zwraca się do ludów, że Polska ma się poświęcić jak Winkelried.

    II.5
    „Mogę — więc pójdę! ludy zawołam! obudzę!”
  3. Przed sypialnią cara strach i widma powstrzymują go, więc zapał przegrywa z własną psychiką.

    III.5
    „Pójdę mimo diabłów głosy”
Rozczarowania Kordiana podczas podróży po Europie3 argumenty

TezaKolejne stacje podróży odbierają Kordianowi złudzenia co do pieniądza, miłości i Kościoła.

  1. W Londynie dozorca parku sprzedaje krzesła i opowiada o braciach handlujących miejscami w parlamencie i grobami w Westminsterze, więc w tym mieście sprzedaje się niemal wszystko.

    II.1
    „Na trzech krzesłach zarazem siadają magnaci”
  2. We Włoszech Wioletta opuszcza Kordiana, gdy dowiaduje się, że przegrał jej klejnoty.

    II.3
    „Przegrałeś moje serce razem z klejnotami!!”
  3. W Watykanie Papież radzi Polakom czcić cara i nie błogosławi ziemi z miejsca rzezi.

    II.4
    „Niech się Polaki modlą, czczą cara i wierzą”
Czy spisek i zamach są dobrą drogą do wolności?3 argumenty

TezaDramat pokazuje spór o to, czy walczyć sztyletem, czy ostrożnie czekać, i nie rozstrzyga go jednoznacznie.

  1. Prezes umywa ręce od zamachu i chce zamienić sztylety na poświęcone pałasze.

    III.4
    „Lecz ja ręce z krwi umywam.”
  2. Starzec z ludu pyta, ilu zabójstw potrzeba, by odzyskać kraj, i wzywa do czynu.

    III.4
    „Wiele potrzeba zabójstw, nim się kraj odzyska?”
  3. Okrucieństwo władzy po koronacji, gdy Wielki Książę uderza kobietę z dzieckiem, pokazuje, skąd bierze się chęć zemsty.

    III.1–3
    „Książę uderzył starą kobietę z dziecięciem,”
Obraz władzy carskiej w „Kordianie”3 argumenty

TezaCar i Wielki Książę rządzą przemocą i strachem, ale nawet między sobą nie mają zaufania.

  1. Car przysięga na konstytucję podczas uroczystej koronacji, a zaraz potem Wielki Książę uderza w tłumie kobietę z dzieckiem, które ginie.

    III.1–3
  2. Na Placu Saskim Wielki Książę upokarza Kordiana i zmusza go do skoku przez bagnety.

    III.7
    „Rozciskam gady.”
  3. Car mówi, że Polska ostygła, a w kłótni z bratem wychodzi na jaw, że obaj mają na sumieniu zbrodnie i opierają władzę na strachu.

    III.9
    „Polska już ostygła”

Zanim pójdziesz na sprawdzian

Sprawdź, co pamiętasz

Widzisz tylko tytuły. Przypomnij sobie, co się dzieje, odsłoń i oceń się uczciwie. To najszybszy sposób, żeby treść została w głowie.

10 haseł

Słowniczek

Trudne słowa ze streszczenia. W tekście są podkreślone: dotknij, żeby zobaczyć wyjaśnienie.

dramat romantyczny
Gatunek, który łączy sceny realistyczne z fantastycznymi, nie trzyma się zasady trzech jedności i ma luźną, otwartą budowę.
Przygotowanie
Wstęp do Kordiana, w którym szatani w noc sylwestrową 1799 roku tworzą przywódców przyszłego powstania. Słowacki sugeruje w nim, dlaczego powstanie listopadowe upadło.
Prolog
Spór trzech osób o rolę poezji. Pierwsza mówi jak prorok, Druga z niej kpi, a Trzecia chce wskrzesić naród na scenie.
winkelriedyzm
Idea z monologu na Mont Blanc: Polska ma się poświęcić jak szwajcarski rycerz Winkelried, by otworzyć drogę do wolności innym narodom.
mesjanizm
Przekonanie, że naród ma szczególną misję i przez cierpienie zbawi inne ludy. Mickiewicz w III części Dziadów przedstawił Polskę jako Chrystusa narodów, a Słowacki, według badaczy, z tym polemizuje.
spisek koronacyjny
Plan zabicia albo uwięzienia cara Mikołaja I w czasie jego koronacji na króla Polski w Warszawie w maju 1829 roku. Do zamachu nie doszło; od tego spisku pochodzi tytuł aktu III.
podchorąży
Uczeń szkoły oficerskiej. Kordian jako podchorąży pełni wartę w zamku i dlatego może dojść do sypialni cara.
bohater romantyczny
Młody, samotny i wrażliwy człowiek, skłócony ze światem, który szuka sensu życia, przeżywa nieszczęśliwą miłość i chce poświęcić się dla idei.
sztambuch
Album, do którego znajomi wpisywali wiersze i życzenia. Laura czyta w nim wiersz Kordiana, w tekście nazwany też imionnikiem.
personifikacja
Przedstawienie uczucia lub pojęcia jako osoby. W Kordianie tak mówią Strach i Imaginacja, które zatrzymują bohatera przed zabójstwem cara.

Dalej

Cytaty

Ćwicz cytaty z lektury „Kordian”

Osobne gry z cytatami: rozpoznaj mówiącego albo wskaż, skąd pochodzi cytat. Wyniki zostają tylko w Twojej przeglądarce.

W liczbach

Streszczenie lektury „Kordian” w liczbach

  • 5punktów w wersji krótkiej
  • 16części w wersji szczegółowej
  • 20punktów planu wydarzeń
  • 7kluczowych scen
  • 10haseł w słowniczku
  • 9 minczytania wersji szczegółowej

Pytania i odpowiedzi

Najczęstsze pytania o streszczenie lektury „Kordian”

Jak krótko streścić lekturę „Kordian”?

W 5 punktach: W ostatnią noc 1799 roku szatani w Karpatach tworzą przywódców narodu, który ma się podnieść do walki, a piętnastoletni Kordian, nieszczęśliwie zakochany w Laurze, próbuje zabić się w lesie. W 1828 roku podróżuje po Europie: w Londynie widzi, że wszystko jest na sprzedaż, we Włoszech porzuca go Wioletta, a w Watykanie papież każe Polakom czcić cara. Na Mont Blanc Kordian postanawia, że Polska ma się poświęcić jak Winkelried, i wraca do kraju. W Warszawie w podziemiach katedry spiskowcy głosują przeciw zamachowi, więc Kordian, który ukrywał się pod maską Podchorążego, sam idzie zabić cara, ale mdleje przed sypialnią. Po pobycie w szpitalu wariatów przeskakuje konno przez bagnety, lecz car po cichu każe go rozstrzelać, a dopiero po kłótni z bratem podpisuje ułaskawienie; dramat urywa się, zanim wiadomo, czy adiutant zdąży na Plac Marsowy.

Jak długie jest streszczenie lektury „Kordian”?

Wersja krótka ma 5 punktów i zajmuje około 40 sekund czytania. Wersja szczegółowa omawia 16 części po kilka zdań każda i zajmuje około 9 minut.

Jaki jest plan wydarzeń lektury „Kordian”?

Plan wydarzeń ma 20 punktów, a każdy jest przypisany do części, w której się dzieje. Zaczyna się od: W ostatnią noc 1799 roku szatani w Karpatach tworzą przywódców przyszłego powstania. Kończy się na: Oficer podnosi rękę do salwy i nie wiadomo, czy adiutant zdąży.

Jakie są kluczowe sceny lektury „Kordian”?

Najważniejsze sceny to: Opowieść Grzegorza o Kazimierzu, Rozmowa z Papieżem, Kordian na Mont Blanc, Głosowanie spiskowców oraz 3 kolejne sceny. Przy każdej wyjaśniamy, co się dzieje i po co ta scena jest w utworze.

Jakie pomyłki najczęściej pojawiają się przy lekturze „Kordian”?

Częsty mit: Kordian ginie w Akcie I, gdy strzela do siebie w lesie. Fakt: Strzał nie pada na scenie, a w Akcie II Kordian podróżuje po Europie i mówi o bliźnie samobójcy na swoim czole; wiemy więc, że przeżył. Grzegorz wspomina, jak znalazł go we krwi na wrzosach, dopiero w więzieniu w Akcie III. W streszczeniu jest 7 takich pułapek.

Jakie trudne słowa wyjaśnia słowniczek do lektury „Kordian”?

Słowniczek ma 10 haseł: dramat romantyczny, Przygotowanie, Prolog, winkelriedyzm, mesjanizm, spisek koronacyjny oraz 4 kolejne hasła.

Jaką tezę postawić w rozprawce o lekturze „Kordian”?

Do tematu „Dojrzewanie Kordiana: od znudzenia do czynu” pasuje teza: Kordian przechodzi drogę od bezcelowej rozpaczy do gotowości na ofiarę, ale jego zapał zderza się z rzeczywistością. Przy tezie są argumenty z numerem części, w której znajdziesz potwierdzenie.

Czy streszczenie lektury „Kordian” da się odsłuchać?

Tak. Nagranie ma 14:33 min i jest czytane syntetycznym głosem, a czytane zdanie jest podświetlane.

Jak sprawdzić, ile pamiętam ze streszczenia lektury „Kordian”?

Rozwiąż quiz: 78 pytań z wyjaśnieniem po każdej odpowiedzi. W wersji szczegółowej możesz też zaznaczać przeczytane części, a postęp zapamiętuje przeglądarka na tym urządzeniu.

Sprawdź, co zostało Ci w głowie po lekturze „Kordian”

Quiz z wyjaśnieniem po każdej odpowiedzi, a potem test do druku.

Treści QuizyBingo przygotowuje redakcja, przy niewielkiej pomocy AI. Jak powstają pytania

Z tej samej epoki