Mikołajek – quiz i test

Gdy chłopcy się ustawili, fotografa już nie było. To pierwsze opowiadanie tomu. Chłopcy tak długo się kłócą i wygłupiają, że kiedy wreszcie stoją gotowi, fotograf już sobie poszedł.

Tata Mikołajka. Chłopcy kłócą się o role, bo nikt nie chce być jeńcem. W końcu jeńcem zostaje tata Mikołajka, a do zabawy dołącza też pan Blédurt, który udaje Indianina.

Cała klasa ma zostać po lekcjach. Ktoś za głośno wypowiada przezwisko wychowawcy, a winnego nie ma, więc Rosół stosuje odpowiedzialność zbiorową. Do całej sprawy włącza się na koniec nawet dyrektor.

Alcest zapomniał przynieść piłki. Mecz miał się odbyć dzięki nowej piłce Alcesta. Gdy po długich sporach wszystko jest gotowe, okazuje się, że piłka została u niego w domu.

Rozlewa atrament na ławkę. Ananiasz napełnia kałamarze, ktoś krzyczy, że idzie inspektor, i atrament się wylewa. Chłopcy przestawiają ławki, a inspektor wchodzi w środku tego zamieszania.

O nazwę sera z bajki. Przy recytacji bajki uczniowie zaczynają się spierać o to, jaki to był ser, więc klasa wypada przed inspektorem bardzo źle. Na koniec inspektor chwali panią za cierpliwość.

Na urodziny mamy. Mikołajek kupuje kwiaty na urodziny mamy za własne oszczędności. W drodze do domu spotyka jednak kolegów, a to oznacza kłopoty dla bukietu.

Jeden zniszczony kwiatek. Bukiet niszczeje w przepychankach i przy grze w kulki, a w końcu ląduje na przejeżdżającym samochodzie. Mama i tak jest wzruszona i dziękuje za jeden kwiatek.

Tata podpisuje go, nawet nie czytając. Chłopiec boi się kary, ale rodzice kłócą się akurat o domowe wydatki i nikt nie zagląda do uwag. Mikołajek zamiast ulgi czuje żal, że nikt się nim nie przejął.

Strzela tak mocno, że wybija szybę. Ludeczka wybija piłką szybę w garażu, ale karę dostaje Mikołajek. Mimo to chłopiec jest zachwycony jej strzałem.

Że ożeni się z nią, gdy dorosną. Na początku Mikołajek nie lubi dziewczynek, a pod koniec dnia zupełnie zmienia zdanie o Ludeczce. Ta przemiana jest zabawną puentą opowiadania.

Zamknięci w szkolnej pralni. Na próbie zamiast prawdziwych bukietów chłopcy mają miotełki i wszystko kończy się wielkim zamieszaniem. Podczas prawdziwej wizyty siedzą więc zamknięci w pralni.

Tatę, który pali fajkę. Mikołajek mówi tylko, że to od dymu. Tata akurat pali fajkę, więc mama złości się na niego. Kara spada na niewinnego dorosłego, a czytelnik wie więcej niż mama.

Za wynik ze sprawdzianu z arytmetyki. Rower jest nagrodą za wynik ze sprawdzianu z arytmetyki. Mikołajek od dawna marzył o własnym rowerze.

Tata psuje go w wyścigu z panem Blédurtem. Tata pokazuje synowi, jak się jeździ, i w końcu urządza z panem Blédurtem wyścig na jego rowerze. Wjeżdża w kubły na śmieci i wykrzywia kierownicę, a Mikołajek nie może nawet pojeździć.

Chłopiec jest zdrowy, a mama musi odpocząć. Przez cały dzień chory Mikołajek brudzi pościel czekoladą, a potem atramentem z pióra taty, i mama wciąż sprząta. Wieczorem okazuje się, że to ona potrzebuje odpoczynku.

Chce wszystko opowiedzieć kolegom. Wagary okazują się nudne i deszczowe, a mama widząc bladego syna, pozwala mu zostać w domu. On jednak woli iść do szkoły, bo ma o czym opowiadać.

Skrzyczano go za atrament na dywanie. To ostatnie opowiadanie tomu. Mikołajek chce uciec, ale brakuje mu pieniędzy, a Alcest i Kleofas mu nie pomagają. W końcu spóźnia się na kolację i odkłada ucieczkę na inny dzień.

Alcest. Alcest to najlepszy przyjaciel Mikołajka. Mikołajek zwykle przedstawia go jako grubego kolegę, który wciąż coś je.

Ma bogatego tatę, który kupuje mu wszystko. Gotfryd ma bardzo bogatego tatę i lubi się chwalić. Przy zdjęciu klasowym mówi fotografowi, że ma w domu lepszy aparat.

Ananiasz. Ananiasz jest najlepszym uczniem w klasie i ulubieńcem pani. Łatwo wybucha płaczem i donosi na kolegów, dlatego chłopcy za nim nie przepadają.

Policjantem. Rufus jest dumny z taty policjanta, co imponuje innym chłopcom. Często ma przy sobie gwizdek.

Euzebiusz. Euzebiusz łatwo wszczyna bójki i często grozi kolegom fangą w nos. Bójki chłopców są jednak pokazane z humorem, a nie jako prawdziwa wrogość.

Kleofas. Kleofas zwykle jest ostatni w klasie i często bywa karany. Jest jednak pełnoprawnym członkiem paczki kolegów.

Każe uczniom patrzeć sobie w oczy. Pan Dubon ciągle każe uczniom patrzeć sobie w oczy, a na rosole przecież pływają oka. Stąd wzięło się przezwisko Rosół.

Sąsiadem, który lubi drażnić tatę. Pan Blédurt mieszka obok rodziny Mikołajka i często przekomarza się z tatą. Obaj panowie rywalizują ze sobą jak duzi chłopcy.

Goscinny napisał tekst, a Sempé go zilustrował. René Goscinny jest autorem opowiadań, a Jean-Jacques Sempé autorem rysunków. Ilustracje są ważną częścią książki.

We Francji. Akcja toczy się we Francji, głównie w szkole i w domu Mikołajka. Wskazują na to imiona i realia, a przed wizytą ministra dzieci uczą się śpiewać hymn Francji.

Zbiorem krótkich, osobnych opowiadań. Każde opowiadanie to osobna, zamknięta historia z puentą. Łączy je ten sam narrator i ta sama paczka kolegów.

Sam Mikołajek. Narratorem jest Mikołajek, więc słyszymy język dziecka i dziecięcą logikę. Dzięki temu nawet zwykłe zdarzenia stają się wielkimi przygodami.

Narrator poważnie opowiada o zabawnych wpadkach. Często zwraca się uwagę, że opowiadający traktuje swoje kłopoty z pełną powagą i nie rozumie wielu zachowań dorosłych. Czytelnik widzi więcej niż on i to jest główne źródło komizmu.

W 1960 roku. Opowiadania drukowano najpierw w gazetach od 1959 roku, a w 1960 roku wyszedł pierwszy tom książkowy. Dlatego realia przypominają Francję z tamtych lat.