Mitologia – quiz i test

Chaos. Mit o powstaniu świata zaczyna się od Chaosu, bezładnej otchłani. Dopiero z niego wyłoniły się Gaja, czyli Ziemia, i inne pierwsze bóstwa.

bał się, że jedno z nich odbierze mu władzę. Kronos znał przepowiednię, że zostanie pokonany przez własne dziecko. Strach przed utratą władzy to powód, dla którego pożerał potomstwo.

podała mężowi kamień owinięty w pieluszki. Reja podsunęła Kronosowi zawinięty kamień, a dziecko ukryła na Krecie. Dzięki temu Zeus dorósł i mógł zmusić ojca do oddania rodzeństwa.

Zeus wziął niebo, Posejdon morze, Hades podziemia. Po tytanomachii władza została podzielona między trzech synów Kronosa. Zeus jako władca nieba stał się też najwyższym z bogów.

w pająka. Atena zamieniła Arachne w pająka, który tka bez końca. Mit wyjaśnia, skąd wzięły się pająki i ich sieci.

wszystko, czego dotknął, zmieniało się w złoto. Midas ugościł towarzysza z orszaku Dionizosa i poprosił w nagrodę o złoty dotyk. Szybko okazało się, że nie może jeść ani pić, więc błagał o cofnięcie daru.

Apollo, bo Midas źle ocenił jego grę. W zawodach muzycznych z udziałem Apollina Midas przyznał pierwszeństwo jego rywalowi. Rozgniewany bóg dał mu ośle uszy, które król ukrywał pod czapką.

o to, by mógł poprowadzić rydwan słońca. Faeton chciał dowieść, że jest synem boga słońca. Helios obiecał spełnić jego prośbę, ale chłopiec nie zapanował nad końmi i rydwan zbaczał z drogi.

strącił go piorun Zeusa. Faeton nie zapanował nad darem ojca i zaczął palić ziemię i niebo, więc Zeus zabił go piorunem. Ciało chłopca spadło do rzeki Erydan.

zjadła w podziemiach owoc granatu od Hadesa. Kto skosztował czegoś w podziemiach, był z nimi związany. Dlatego Kora co roku część czasu spędza u Hadesa, a część z Demeter.

zakochał się w sobie i umarł z tęsknoty. Piękny Narcyz nie zwracał uwagi na kochające go nimfy, aż ujrzał w wodzie siebie i nie mógł oderwać wzroku. W miejscu, gdzie umarł, wyrósł kwiat nazwany narcyzem.

obejrzał się za nią przed wyjściem z podziemi. Bogowie podziemi oddali mu żonę pod warunkiem, że nie spojrzy na nią przed wyjściem na ziemię. Orfeusz złamał ten warunek i Eurydyka wróciła do krainy cieni.

podał im na uczcie ciało syna Pelopsa. Tantal, ulubieniec bogów, chciał wystawić ich na próbę i przygotował straszną ucztę. Bogowie odkryli podstęp, wskrzesili Pelopsa, a Tantala strącili do Tartaru.

podstępem go związał i uwięził. Gdy Tanatos był uwięziony, ludzie przestali umierać. Dopiero Ares uwolnił boga śmierci i porządek świata wrócił.

przykuł go do skał Kaukazu, a orzeł wyjadał mu wątrobę. Wątroba Prometeusza odrastała, więc męka nie miała końca. Prometeusz cierpiał za to, że dał ludziom ogień i pomógł im przetrwać.

Epimeteusz. Prometeusz ostrzegał brata, by nie otwierał beczki, ale powolny w myśleniu Epimeteusz uległ żonie. Gdy podniesiono wieko, na ludzi spadły smutki, troski, nędza i choroby.

poleciał za blisko słońca i wosk się roztopił. Ikar zachwycił się lotem i zapomniał o przestrodze ojca, by lecieć środkiem, z dala od słońca. Wosk spajający pióra roztopił się i chłopiec runął do morza.

skierował przez nie nurt dwóch rzek. Stajni nie sprzątano od lat, więc Herakles użył rozumu zamiast samej siły i przepuścił przez nie wodę rzek. Stąd stajnia Augiasza to wielki bałagan.

Dedal. Labirynt zbudował dla króla Minosa Dedal, słynny budowniczy i wynalazca, ojciec Ikara. Z jego korytarzy nikt nie umiał sam znaleźć wyjścia.

zobaczył czarne żagle i uznał, że syn zginął. Tezeusz zapomniał zmienić czarnych żagli na umówiony znak zwycięstwa. Ojciec wypatrywał statku z nadmorskiej skały, uznał, że syn zginął, i skoczył w fale.

miłość najpiękniejszej kobiety, Heleny. Parys wybrał Afrodytę, a potem uprowadził Helenę, żonę Menelaosa ze Sparty. To porwanie stało się powodem wyprawy Greków pod Troję.

jako Nikt. Gdy oślepiony Polifem wzywał pomocy, wołał, że krzywdzi go Nikt, więc inni cyklopi nie przyszli. Ojciec Polifema, Posejdon, ścigał potem Odyseusza swoim gniewem.

wyszła z głowy Zeusa. Atena narodziła się z głowy Zeusa. To podkreśla, że jest boginią mądrości, zrodzoną z myśli najwyższego boga.

posłańcem bogów i opiekunem kupców. Hermes to zręczny posłaniec Zeusa, opiekun dróg, kupców, a nawet złodziei. Już jako niemowlę ukradł bydło Apollina.

Apollo i Artemida. Dzieci Latony, Apollo i Artemida, pomściły matkę strzałami z łuków. Niobe długo płakała po stracie dzieci, aż zamieniła się w skałę, z której płyną łzy.

śpiewem i grą na lirze. Orfeusz był niezwykłym śpiewakiem z Tracji. Jego muzyka poruszała zwierzęta, drzewa i rzeki, a w podziemiach wzruszyła nawet Hadesa.

Koryntem. Syzyf był królem Koryntu, znanym z przebiegłości. Rozgniewał Zeusa, bo zdradził jego tajemnicę.

króla Eurysteusza. Hera zesłała na Heraklesa szaleństwo, w którym zabił własne dzieci. Za karę musiał służyć Eurysteuszowi i wykonać zlecone przez niego prace.

Parys. Achillesa trafił strzałą Parys, a według mitu strzałę kierował Apollo. Wcześniej Achilles zabił Hektora, najdzielniejszego z Trojan.

Odyseusz. Odyseusz słynął ze sprytu. W koniu ukryli się wojownicy, a Trojanie sami wciągnęli go do miasta, mimo ostrzeżeń.

ambrozję i nektar. Ambrozja i nektar to pokarm i napój bogów. Jedną z win Tantala było to, że wykradał je z Olimpu dla ludzi.

zmianę pór roku. Gdy Kora jest u Hadesa, Demeter rozpacza i ziemia zamiera, jak jesienią i zimą. Jej powrót do matki przynosi wiosnę i lato.

wysiłek ciężki, bez końca i bez efektu. Syzyf za karę wtacza na górę głaz, który tuż przed szczytem stacza się w dół. Dlatego jego imieniem nazywamy daremny trud.

sposób na wyjście z trudnej, zawiłej sytuacji. Kłębek Ariadny wyprowadził Tezeusza z labiryntu. Dlatego tak nazywamy wskazówkę, która pozwala rozwiązać zawiły problem.

gdy jego czyn wywołał lawinę nieszczęść. Z naczynia Pandory wyleciały na świat choroby i nieszczęścia. Wyrażenie mówi o działaniu, które sprowadza wiele kłopotów naraz.

czyjś słaby punkt. Achilles był prawie niezniszczalny, a zginął od strzały w piętę. Dlatego tak nazywamy miejsce, w którym ktoś jest bezbronny.

potomkiem boga i człowieka, śmiertelnym bohaterem. Herosi, jak Achilles czy Tezeusz, mieli niezwykłe siły, ale byli śmiertelni. Wyjątkiem jest Herakles, którego po śmierci przyjęto między bogów.