Rok 1984 – quiz i test

poprawia dawne artykuły, by zgadzały się z linią Partii. W części pierwszej Winston zmienia stare teksty prasowe tak, by przeszłość pasowała do bieżących potrzeb Partii. Pokazuje to, że w Oceanii historię można dowolnie fałszować.

od pisania zakazanego pamiętnika. Na początku powieści Winston siada w kącie poza zasięgiem teleekranu i zaczyna pisać pamiętnik. Formalnie nie jest to zakazane, bo w Oceanii nie ma już praw, ale gdyby to wykryto, groziłaby mu śmierć albo wieloletni obóz pracy.

w sklepie ze starociami pana Charringtona. Zeszyt pochodzi ze sklepiku Charringtona w dzielnicy proli. Do tego sklepu Winston wraca później, a nad nim wynajmie pokój.

szklany przycisk do papieru z koralem. Szklany przycisk z koralem w środku zachwyca Winstona, bo pochodzi z czasów sprzed Partii. Staje się symbolem kruchej przeszłości i prywatnego świata, który zostanie zniszczony.

wsuwa mu do ręki liścik z wyznaniem miłości. W ministerstwie Julia dyskretnie przekazuje Winstonowi karteczkę z wyznaniem. To początek ich zakazanego związku w części drugiej.

na leśnej polanie za Londynem. Pierwsza schadzka odbywa się na wsi, w miejscu przypominającym Winstonowi krajobraz z jego snów. Z dala od teleekranów mogą na chwilę poczuć się wolni.

zakazaną księgę Goldsteina. Winston dostaje księgę przypisywaną Goldsteinowi i czyta ją Julii w pokoju nad sklepem. Księga wyjaśnia, jak Partia utrzymuje władzę i po co prowadzi wieczną wojnę.

Oceania z dnia na dzień zmienia wroga w wojnie. W trakcie Tygodnia Nienawiści ogłoszono, że wrogiem jest inne państwo niż dotąd, a tłum natychmiast przyjmuje nową wersję. Winston musi potem poprawiać dokumenty, by wyglądało, że zawsze tak było.

do Ministerstwa Miłości. Część trzecia powieści zaczyna się w celi tego ministerstwa, gdzie Winston spotyka innych aresztowanych. Nazwa urzędu jest ironiczna, bo oznacza coś odwrotnego niż jego działanie.

do uznania, że dwa plus dwa może dawać pięć. Podczas tortur O'Brien pokazuje cztery palce i żąda, by Winston naprawdę zobaczył pięć, tak jak Partia może uznać, że dwa plus dwa to pięć. To praktyczna lekcja dwójmyślenia.

uczenie się, rozumienie, akceptacja. O'Brien wyjaśnia, że Partii nie wystarcza posłuszeństwo więźnia. Chce, by Winston kolejno nauczył się, zrozumiał i w końcu szczerze przyjął jej prawdę.

szczurów. W Pokoju 101 każdy więzień staje przed swoim najgorszym lękiem. Dla Winstona są to szczury w klatce, którą chcą założyć mu na twarz.

błaga, by męka spotkała Julię zamiast niego. Pod wpływem strachu Winston krzyczy, by szczury skierowano na Julię. Ta zdrada niszczy jego miłość, czyli ostatnią rzecz, której Partia mu jeszcze nie odebrała.

że zdradzili się nawzajem i nic już do siebie nie czują. Przypadkowe spotkanie pokazuje, że oboje zostali złamani. Partia zniszczyła ich uczucie, bo każde z nich wydało drugie.

Winston odkrywa, że kocha Wielkiego Brata. W ostatniej scenie Winston siedzi w kawiarni, słyszy o zwycięstwie Oceanii i czuje miłość do Wielkiego Brata. Jego bunt został całkowicie złamany.

do Partii Wewnętrznej. O'Brien jest wysokim funkcjonariuszem Partii Wewnętrznej, czyli wąskiej elity władzy. Winston długo wierzy, że to ukryty przeciwnik systemu.

lojalnym funkcjonariuszem, który zastawił na Winstona pułapkę. W Ministerstwie Miłości wychodzi na jaw, że O'Brien tylko udawał buntownika. To on prowadzi przesłuchania i tortury Winstona.

agentem Policji Myśli. Uprzejmy właściciel sklepu ze starociami w chwili aresztowania okazuje się agentem Policji Myśli. To on wynajął kochankom pokój i ich śledził.

w Ministerstwie Prawdy przy maszynach piszących powieści. Julia pracuje w Departamencie Literatury Ministerstwa Prawdy i obsługuje maszyny, które produkują prostą literaturę dla proli. Ma dwadzieścia kilka lat i jest dużo bardziej praktyczna od Winstona.

by uchodzić za wzorową członkinię Partii. Julia nosi szarfę Ligi, ale w tajemnicy łamie zakazy. Udawanie prawomyślności jest jej sposobem na przetrwanie.

dotyczy codziennych radości, a nie teorii. Julia nie interesuje się polityką ani przeszłością, chce po prostu żyć po swojemu. Winston natomiast szuka prawdy i chce zrozumieć mechanizmy władzy.

tworzy nowe wydanie słownika nowomowy. Syme z zapałem opowiada Winstonowi o pracy nad słownikiem i o celu nowomowy. Jest oddany Partii, ale zbyt inteligentny i zbyt otwarcie mówi, co myśli.

córka doniosła, że przez sen mówił przeciw Wielkiemu Bratu. Parsons, fanatyczny zwolennik Partii, zostaje zadenuncjowany przez własne dziecko. W celi mówi, że jest z córki dumny, co pokazuje, jak głęboko działa propaganda.

zdrajcą i największym wrogiem Partii. Twarz Goldsteina pokazuje się podczas Dwóch Minut Nienawiści. Partia przedstawia go jako dawnego czołowego członka Partii, który zdradził i kieruje podziemnym Bractwem.

antyutopia (dystopia). Orwell pokazuje wizję przyszłości, w której państwo odbiera ludziom wolność. Antyutopia jest przestrogą, a nie obrazem idealnego świata.

stalinowski Związek Radziecki. Totalitaryzm Oceanii wzorowany jest głównie na systemie Stalina: kult wodza, terror i fałszowanie historii. Orwell pokazuje jednak mechanizmy wspólne dla każdej dyktatury.

z pokojem. Trzy hasła Partii łączą pojęcia o przeciwnych znaczeniach. Wojna nazywana jest pokojem, bo ciągły konflikt pozwala utrzymać społeczeństwo w posłuszeństwie.

z siłą. Hasło Partii głosi, że ignorancja obywateli jest siłą. Ludźmi, którzy nic nie wiedzą o przeszłości, łatwiej rządzić.

zubożyć język tak, by nie dało się myśleć przeciw Partii. Nowomowa stopniowo wypiera dawny angielski. Usuwanie słów i zawężanie ich znaczeń ma sprawić, że buntownicza myśl nie będzie mogła powstać.

przyjmowaniem dwóch sprzecznych poglądów naraz. Dwójmyślenie pozwala obywatelom wierzyć jednocześnie w sprzeczne twierdzenia i nie widzieć kłamstw władzy. To jedna z podstaw ideologii Partii.

aresztowaniami, przesłuchaniami i torturami. Nazwy ministerstw w Oceanii mówią coś odwrotnego niż ich prawdziwa działalność. To przykład języka, który ukrywa prawdę.

zabicie człowieka i wymazanie wszelkich śladów jego istnienia. Ewaporowany człowiek znika z dokumentów i z pamięci, jakby nigdy nie istniał. Tak dzieje się m.in. z Syme'em.

samą myślą niezgodną z linią Partii. W Oceanii przestępstwem jest już sama myśl przeciw Partii. Winston wie, że pisząc pamiętnik, popełnia myślozbrodnię.