- chochoł
- Słomiane okrycie, którym na zimę owija się krzewy, np. róże. W dramacie to zjawa i symbol uśpienia, marazmu i niespełnionych nadziei.
- złoty róg
- Dar Wernyhory, który miał zwołać ludzi do walki. Symbolizuje wezwanie do czynu i szansę, którą zmarnowano.
- złota podkowa
- Ślad po koniu Wernyhory, znaleziony przez Staszka. Ukryta w skrzyni oznacza myślenie o własnym szczęściu zamiast o wspólnej sprawie.
- osoby dramatu
- Zjawy z aktu II, np. Widmo, Stańczyk, Rycerz Czarny, Hetman, Upiór i Wernyhora. Każda ukazuje się jednej postaci i odsłania jej lęki lub marzenia.
- kaduceus
- Laska Hermesa opleciona wężami, znak przewodzenia. Stańczyk daje Dziennikarzowi „kaduceus polski” i każe: „mąć nim wodę, mąć”, czyli siej zamęt.
- oczepiny
- Obrzęd weselny po północy: pannie młodej zdejmuje się wianek i zakłada czepiec mężatki. W tekście gwarowo: „cepiny”.
- drużba
- Młody mężczyzna, który pomaga w prowadzeniu wesela. Pierwszym drużbą jest Jasiek.
- rabacja galicyjska
- Krwawe powstanie chłopów przeciw szlachcie w Galicji w 1846 roku, któremu przewodził Jakub Szela. Pamięć o niej dzieli chłopów i inteligencję w dramacie.
- chłopomania
- Moda wśród inteligencji końca XIX wieku na wieś, chłopski strój i żenienie się z chłopkami. Wesele Pana Młodego jest jej przykładem.
- konfederacja targowicka
- Spisek magnatów z 1792 roku, którzy z pomocą Rosji obalili Konstytucję 3 maja. Hetman Branicki z dramatu był jednym z jej przywódców.
- wici
- Dawny znak wzywający ludzi na wojnę albo zebranie. Wernyhora każe Gospodarzowi rozesłać wici.