Biblia – quiz i test

z drzewa poznania dobra i zła. Adam mógł jeść z każdego drzewa w ogrodzie Eden oprócz drzewa poznania dobra i zła. Złamanie tego zakazu tradycja chrześcijańska nazywa grzechem pierworodnym.

gniew, że Bóg przyjął ofiarę Abla, a jego nie. Bóg wejrzał na ofiarę Abla, a na ofiarę Kaina nie. Kain rozgniewał się i zabił brata na polu. To pierwsze zabójstwo w Biblii.

aby chronić go przed zabiciem przez innych. Kain bał się, że jako tułacz zostanie zabity, więc Bóg dał mu znak ochronny. To znak ochrony, a nie tylko kary.

z powodu zepsucia i nieprawości ludzi. Bóg widział, że ludzie są źli i ziemia pełna jest nieprawości. Ocalał tylko sprawiedliwy Noe z rodziną.

tęcza na obłokach. Bóg obiecał, że już nie zniszczy ziemi potopem, a znakiem tej obietnicy uczynił tęczę. To jedno z pierwszych przymierzy w Biblii.

Bóg pomieszał ludziom języki i rozproszył ich. Ludzie chcieli zbudować wieżę sięgającą nieba. Bóg pomieszał ich mowę, przestali się rozumieć i rozeszli się po ziemi.

barana zaplątanego w zarośla. Anioł w ostatniej chwili zawołał Abrahama i powstrzymał go, a ten zobaczył barana uwięzionego rogami w zaroślach i ofiarował go zamiast syna.

stracił majątek, dzieci i zdrowie. Hiob traci kolejno stada, sługi i dzieci, a potem zapada na ciężką chorobę. Mimo to nie przeklina Boga.

Bóg przywraca Hiobowi pomyślność i podwaja jego majątek. Po rozmowie z Bogiem Hiob odzyskuje pomyślność, a jego majątek jest dwa razy większy niż przedtem. Rodzi mu się też znowu siedmiu synów i trzy córki.

cichych, smutnych i prześladowanych. Błogosławieństwa odwracają zwykły porządek: szczęśliwi są ubodzy w duchu, smucący się, cisi, miłosierni i prześladowani.

słowo Boże. Ziarno pada na drogę, skałę, między ciernie i na dobrą ziemię. Jezus wyjaśnia, że ziarno to słowo Boże, a gleba to różni ludzie.

zakopał go w ziemi. Dwaj słudzy podwoili powierzone pieniądze, a trzeci ze strachu zakopał talent. Pan nagrodził pierwszych, a trzeciego ukarał.

kapłan i lewita. Człowieka napadniętego w drodze z Jerozolimy do Jerycha minęli kapłan i lewita. Pomógł mu dopiero Samarytanin, obcy dla Żydów.

kto jest moim bliźnim. Uczony w Prawie pyta, kim jest bliźni. Jezus pokazuje, że bliźnim jest ten, kto okazał miłosierdzie potrzebującemu.

paść świnie u jednego z mieszkańców. Syn roztrwonił majątek, a gdy nastał głód, najął się do pasania świń i chciał jeść ich strąki. To najniższy punkt jego upadku.

Baranek. Nikt nie jest godzien otworzyć księgi, dopóki nie pojawia się Baranek, w tradycji chrześcijańskiej symbol Chrystusa. Po otwarciu pierwszych czterech pieczęci wyruszają czterej jeźdźcy.

nowego nieba, nowej ziemi i nowego Jeruzalem. Po zwycięstwie nad złem Jan widzi nowe niebo i nową ziemię oraz święte miasto zstępujące z nieba. To obraz ostatecznego ładu.

wąż. Wąż przekonuje Ewę, że po zjedzeniu owocu ludzie staną się jak Bóg. Ewa daje owoc Adamowi i oboje łamią zakaz.

bezgraniczne zaufanie i posłuszeństwo Bogu. Abraham bez sprzeciwu wyrusza, by spełnić polecenie Boga, dlatego uchodzi za wzór wiary. Bóg w nagrodę obiecuje mu liczne potomstwo.

przyjaciółmi, którzy przyszli pocieszać Hioba. Trzej przyjaciele przychodzą pocieszyć Hioba, ale w długich mowach przekonują go, że cierpi za swoje grzechy. Na końcu księgi Bóg gani ich, bo nie mówili o Nim słusznie tak jak Hiob.

Salomonowi, synowi Dawida. Autor przedstawia się jako syn Dawida i król w Jerozolimie, dlatego tradycja wskazuje na Salomona. Badacze uważają księgę za późniejszą.

rozgniewał się i nie chciał na nią wejść. Starszy syn uważa, że ojciec jest niesprawiedliwy, bo on zawsze był posłuszny. Ojciec tłumaczy mu, że trzeba się cieszyć z powrotu brata.

święty Paweł. Hymn o miłości to 13. rozdział Pierwszego Listu do Koryntian, napisanego przez apostoła Pawła do wspólnoty w Koryncie.

na wyspie Patmos. Jan pisze, że przebywał na wyspie Patmos. Tradycja mówi, że został tam zesłany za głoszenie wiary.

zamęt, w którym nikt nikogo nie rozumie. Wyrażenie nawiązuje do pomieszania języków przy budowie wieży. Mówimy tak o sytuacji, w której panuje bałagan i nikt nikogo nie rozumie.

nieoczekiwany dar albo pomoc w trudnej chwili. Manna to pokarm, który według Księgi Wyjścia Bóg zsyłał Izraelitom wędrującym przez pustynię. Dziś tak nazywamy niespodziewany ratunek.

króla Dawida. Księga Psalmów zawiera 150 psalmów. Wiele z nich ma w tytule imię Dawida, dlatego tradycja przypisuje mu ich autorstwo.

pieśnią religijną skierowaną do Boga. Psalmy to utwory poetyckie przeznaczone do śpiewu. Wyrażają uwielbienie, dziękczynienie, prośbę albo skargę.

marność i przemijanie ziemskich spraw. Kohelet powtarza, że bogactwo, praca i mądrość przemijają. Z tej księgi wywodzi się motyw vanitas w literaturze i sztuce.

o miłości oblubieńca i oblubienicy. To zbiór poetyckich pieśni miłosnych, w których kochankowie wychwalają siebie nawzajem. Tradycja odczytywała je też alegorycznie.

o kimś, kto zbłądził, ale się opamiętał. Określenie pochodzi z przypowieści z Ewangelii Łukasza. Oznacza człowieka, który po okresie błędów wraca i żałuje.

miłość. Na końcu hymnu Paweł wymienia wiarę, nadzieję i miłość, a za największą z nich uznaje miłość. Bez niej inne dary nic nie znaczą.

proroczym tekstem z symbolicznymi wizjami końca świata. Nazwa pochodzi od greckiego słowa oznaczającego objawienie. Apokalipsa mówi o przyszłości językiem symboli i wizji.

krótką opowieścią, której sens jest moralny lub religijny. Przypowieść opowiada o zwykłych zdarzeniach, ale ma drugie, ukryte znaczenie. Jezus często uczył właśnie przez przypowieści.

Apokalipsa świętego Jana. Nowy Testament obejmuje Ewangelie, Dzieje Apostolskie, listy i Apokalipsę. Hiob, Kohelet i Pieśń nad Pieśniami należą do Starego Testamentu.