- epos (epopeja)
- Długi utwór wierszem o czynach bohaterów i ważnych wydarzeniach z dziejów ludu. Opowiada narrator, który wie wszystko, także o bogach.
- inwokacja
- Wezwanie Muzy albo bóstwa na początku utworu z prośbą o pomoc w opowiadaniu. W Iliadzie poeta prosi boginię, by opiewała gniew Achillesa.
- porównanie homeryckie
- Bardzo rozbudowane porównanie, które rozwija się w osobny obraz, często z życia przyrody, np. walka dwóch lwów.
- epitet stały
- Określenie powtarzane przy tej samej postaci lub rzeczy, np. prędkonogi Achilles, modrooka Pallada.
- heksametr
- Wiersz grecki złożony z sześciu stóp. Tak napisana jest Iliada; Dmochowski oddał go rymowanym trzynastozgłoskowcem.
- retardacja
- Opóźnienie akcji przez dłuższy opis lub dygresję tuż przed ważnym wydarzeniem, np. opis tarczy Achillesa.
- antropomorfizacja bogów
- Przedstawianie bogów jak ludzi: kłócą się, zazdroszczą, mają ulubieńców i stają po różnych stronach wojny.
- fatum (wyrok losu)
- Przeznaczenie, od którego nie ucieknie żaden człowiek; nawet Zeus nie chce go łamać. Hektor mówi, że od wyroku nikt się nie wybiega.
- branka
- Kobieta wzięta do niewoli jako łup wojenny. Branki dzielono między wodzów jako nagrodę i znak ich czci.
- okup
- Dary, za które oddaje się jeńca albo ciało zabitego. Chryzes przynosi okup za córkę, Priam za ciało Hektora.
- Achajowie (Danajowie)
- Dawne nazwy Greków walczących pod Troją. W przekładzie pojawiają się też nazwy Achiwi i Grecy.