Kamienie na szaniec – quiz i test

do Buków. Na początku książki poznajemy zespół Buków, nazwany tak od częstych wypraw do lasu. Należą do niego główni bohaterowie.

opatrzyli rannych ze zbombardowanego pociągu. Po nalocie na pociąg z uchodźcami Buki opatrują rannych, a Alek zatrzymuje samochód, który ich przewozi. To pierwsza próba odwagi bohaterów.

do PLAN. Polska Ludowa Akcja Niepodległościowa była pierwszą organizacją, w której działali chłopcy. Później odeszli z niej i trafili do Wawra.

szklili okna i dawali korepetycje. Chłopcy szklili okna i udzielali korepetycji. Pokazuje to, jak wojna zmieniła życie młodzieży.

wezwanie do powolnej pracy dla Niemców. Żółw zachęcał Polaków, by pracując dla okupanta, robili to jak najwolniej. Rudy malował ten znak na murach Warszawy w ramach Małego Sabotażu.

zdjął tablicę z niemieckim napisem. Alek odkręcił niemiecką tablicę, która zasłaniała polski napis na pomniku. To jedna z najsłynniejszych akcji Małego Sabotażu.

usunęli pomnik Kilińskiego. W odwecie władze okupacyjne kazały zabrać z ulicy pomnik Jana Kilińskiego. Alek odpowiedział na to napisem na murze.

na pomniku Lotnika. Pomnik Lotnika stał niedaleko alei Szucha, gdzie mieściło się gestapo, więc akcja była bardzo ryzykowna. Kotwica była znakiem walczącego podziemia.

z gmachu PKO. Zrywanie hitlerowskich flag było częstą akcją Wawra. Alek zdjął wielką flagę z gmachu PKO w centrum Warszawy.

Zośka i Rudy. Zośka zostawił na ladzie probówkę z gazem, a Rudy chciał zamknąć Niemców w środku na kłódkę. W sklepie wybuchła panika.

wysadzenie torów kolejowych. W noc sylwestrową chłopcy z Grup Szturmowych wysadzili tory kolejowe w okolicach Kraśnika. To początek ich walki zbrojnej.

z alei Szucha na Pawiak. Rudego przesłuchiwano w siedzibie gestapo w alei Szucha i odwożono na Pawiak. Chłopcy postanowili zaatakować samochód w czasie tej drogi.

został odbity, ale wkrótce zmarł. Akcja się udała i Rudy wrócił do przyjaciół. Był jednak tak pobity w śledztwie, że lekarze nie zdołali go uratować.

został postrzelony w brzuch. Postrzelony podczas odwrotu Alek upadł, ale rzucił jeszcze granat w stronę pościgu. Zmarł kilka dni później w szpitalu.

zmarli tego samego dnia. Obaj zmarli 30 marca 1943 roku, kilka dni po akcji pod Arsenałem. Rudy od ran po torturach, Alek od postrzału.

wiersz Słowackiego. W ostatnich chwilach umierający Rudy recytuje fragment wiersza Słowackiego „Testament mój”. To z tego utworu pochodzi tytuł książki.

pisał wspomnienia o przyjaciołach. Zośka ciężko przeżył stratę przyjaciół i na wsi spisywał wspomnienia. Kamiński oparł na nich swoją książkę.

na odbiciu więźniów z pociągu. Oddział zaatakował transport więźniów wiezionych pociągiem z Majdanka do Oświęcimia i uwolnił kilkadziesiąt osób. Akcją dowodził Zośka.

wysadzić most z pociągiem wiozącym broń. Ładunek miał wybuchnąć, gdy na moście znajdzie się pociąg wiozący broń na front. Plan się nie powiódł, bo pociąg przejechał, zanim podłożono ładunki, most był tylko uszkodzony, a w starciach z Niemcami zginęło kilku harcerzy.

Jan Bytnar. Rudy to Jan Bytnar, harcerz z Mokotowa. Jego aresztowanie i odbicie to najważniejsze wydarzenia książki.

Maciej Aleksy Dawidowski. Alek to Maciej Aleksy Dawidowski, wysoki i pełen zapału harcerz z Buków. Zginął po akcji pod Arsenałem.

Tadeuszem Zawadzkim, przyjacielem Rudego. Mimo żeńskiego pseudonimu Zośka to Tadeusz Zawadzki. Był najbardziej opanowany z przyjaciół i dowodził akcjami.

kolegą, u którego znaleziono adres Rudego. Heniek, czyli Henryk Ostrowski, został aresztowany kilka dni przed Rudym. Według książki gestapo znalazło w jego notatkach adres przyjaciela; historycy oceniają dziś jego rolę znacznie łagodniej, niż przedstawiła ją książka.

Orsza. Całą akcją dowodził Stanisław Broniewski, pseudonim Orsza. Zośka naciskał na dowództwo, by odbić Rudego, i dowodził jedną z grup.

wychowawcą Buków i nauczycielem. Zeus, czyli Leszek Domański, był harcmistrzem Buków i nauczycielem geografii. W czasie wojny wyjechał do Wilna i ślad po nim zaginął.

nikogo nie wydał. Rudy był bity do utraty przytomności, ale nie zdradził przyjaciół. Jego postawa jest dla książki wzorem odwagi.

ludzi oddających życie za ojczyznę. Tytuł pochodzi z romantycznego wiersza. Kamienie rzucane na szaniec to ludzie, którzy giną, by inni mogli dalej walczyć – tak autor przedstawia Rudego, Alka i Zośkę.

w 1943 roku, w konspiracji. Kamiński wydał książkę podziemnie w 1943 roku, kilka miesięcy po śmierci Rudego i Alka.

powieścią opartą na faktach. Bohaterowie i akcje są prawdziwe, a autor opisał je jak w powieści. To utwór bliski literaturze faktu.

od egzekucji w Wawrze w 1939 roku. W grudniu 1939 roku Niemcy rozstrzelali w Wawrze ponad stu mieszkańców. Nazwa organizacji miała przypominać o tej zbrodni.

konspiracyjnym harcerstwem. Szare Szeregi to podziemne harcerstwo działające w czasie okupacji. Należeli do niego wszyscy bohaterowie książki.

walką zbrojną i dywersją. Najstarsi harcerze z Grup Szturmowych przeszli od Małego Sabotażu do akcji z bronią. Opisuje to druga połowa książki.