Lew, czarownica i stara szafa – quiz i test

Łucja. Najmłodsza Łucja zajrzała do starej szafy, gdy reszta rodzeństwa poszła dalej zwiedzać dom. Tak zaczyna się cała przygoda (rozdział 1).

latarnia. W środku zaśnieżonego lasu świeciła latarnia. To ważne miejsce: od niej zaczyna się przygoda i przy niej kończy się pobyt dzieci w Narnii (rozdziały 1 i 17).

rzuciła czar wiecznej zimy. Przez czar Czarownicy w Narnii zawsze trwała zima, a święta nigdy nie przychodziły. Dowiadujesz się o tym od Tumnusa (rozdział 2).

oddać jej każde spotkane ludzkie dziecko. Tumnus zaprosił Łucję do siebie, żeby wydać ją Czarownicy, ale zrobiło mu się jej żal i pomógł jej wrócić do domu. Za to później został aresztowany (rozdziały 2 i 6).

chusteczką, którą dała mu Łucja. Łucja dała Tumnusowi swoją chusteczkę, a faun przekazał ją Bobrowi. Dzięki temu dzieci zaufały Bobrowi (rozdział 7).

zaczarowanymi słodyczami. Czarownica wyczarowała słodycze, po których Edmund chciał ich coraz więcej. W przekładzie Andrzeja Polkowskiego to zaczarowane ptasie mleczko (rozdział 4).

że zostanie księciem, a potem królem. Czarownica chciała mieć w swoich rękach całe rodzeństwo, dlatego kusiła Edmunda władzą. Chłopiec uwierzył w te obietnice (rozdział 4).

skłamał, że nigdy tam nie był. Edmund zaprzeczył, choć sam był w Narnii, żeby dokuczyć Łucji. Przez to siostra wyszła na kłamczuchę (rozdział 5).

drozd. Po odkryciu pustego domu Tumnusa dzieci szły za drozdem, który prowadził je przez las. Niedługo potem spotkały Bobra (rozdziały 6 i 7).

w domku na tamie. Bobry zaprowadziły dzieci do swojego domu na tamie i ugościły je obiadem. Po obiedzie opowiedziały im więcej o Aslanie i o Czarownicy (rozdziały 7 i 8).

wymknął się i poszedł do Czarownicy. Gdy bobry opowiadały o Aslanie, Edmund wyszedł po cichu do zamku Czarownicy. To jego zdrada, przez którą rodzeństwo musiało uciekać (rozdział 8).

że czary Czarownicy tracą moc. Przez czar Czarownicy w Narnii nie było świąt. Przyjazd Mikołaja był znakiem, że jej władza słabnie, bo wrócił Aslan (rozdział 10).

miecz i tarczę. Troje dzieci dostało od Mikołaja dary przydatne w drodze i w walce, Edmunda wtedy z nimi nie było (rozdział 10).

oddał za niego swoje życie. Czarownica żądała życia zdrajcy. Aslan zgodził się umrzeć zamiast Edmunda na Kamiennym Stole (rozdziały 13–14).

Zuzanna i Łucja. Dziewczynki nie mogły spać i poszły za smutnym Aslanem. Z ukrycia widziały, co zrobiła Czarownica (rozdział 14).

pękł na dwie części. O świcie stół pękł z hukiem, a Aslan znów był żywy. Aslan wyjaśnia, że zadziałały czary jeszcze starsze niż te, na które powoływała się Czarownica (rozdział 15).

rozbił różdżkę Czarownicy. Edmund odważnie przedarł się do Czarownicy i rozbił jej różdżkę, którą zamieniała wrogów w kamień. Sam został przy tym ciężko ranny (rozdział 17).

Aslan. Piotr walczył z Czarownicą i zaczynał słabnąć, gdy przybył Aslan z posiłkami i ją zabił (rozdział 16).

leczyła ich napojem od Mikołaja. Łucja dostała od Świętego Mikołaja flakonik z lekarstwem na rany. Po bitwie uratowała nim Edmunda i innych rannych (rozdział 17).

za Białym Jeleniem. Według legendy kto złapie Białego Jelenia, temu spełni się życzenie. W czasie polowania rodzeństwo wyszło przez gałęzie i futra z powrotem do pokoju (rozdział 17).

prawie nic, tylko chwila. W Narnii dzieci rządziły przez lata i dorosły, a w domu profesora minęła chwila i znów były dziećmi. Czas w obu światach płynie inaczej (rozdział 17).

że wrócą, ale nie przez szafę. Profesor uwierzył w opowieść dzieci i zapowiedział, że kiedyś trafią do Narnii inną drogą (rozdział 17).

faunem. Tumnus to faun: od pasa w górę przypomina człowieka, ma kozie nogi i małe różki. Był pierwszym mieszkańcem Narnii, którego spotkała Łucja (rozdział 1).

Maugrim. Maugrim był wilkiem, kapitanem tajnej policji Czarownicy. W zniszczonym domu fauna zostawił pismo o aresztowaniu (rozdział 6).

Piotr. Zuzanna zadęła w róg, a Piotr przybiegł z mieczem i zabił wilka. Za tę walkę Aslan pasował go na rycerza (rozdział 12).

karzeł. Karzeł był woźnicą i sługą Czarownicy. Jechał z nią i z Edmundem w pościg za rodzeństwem (rozdział 11).

olbrzymem, który rozbił bramę zamku. Grzmotołup to dobry olbrzym, sprzymierzeniec Aslana. W zamku Czarownicy rozbił maczugą bramę, by posiłki mogły ruszyć na pole bitwy (rozdział 16).

prawdziwym królem Narnii. Aslan to wielki lew, prawdziwy pan Narnii. Gdy wraca, zima zaczyna ustępować (rozdział 8).

Sprawiedliwy. Po koronacji rodzeństwo dostało przydomki: Piotr Wspaniały, Zuzanna Łagodna, Edmund Sprawiedliwy i Łucja Mężna (rozdział 17).

w czasie drugiej wojny światowej. Dzieci wysłano z Londynu na wieś, żeby były bezpieczne przed bombardowaniami. To początek powieści (rozdział 1).

fantasy. Akcja dzieje się w wymyślonym, magicznym świecie z mówiącymi zwierzętami i czarami. To cecha fantasy.

z angielskiego. Autor, C.S. Lewis, pisał po angielsku. Polski przekład przygotował Andrzej Polkowski.

czworo ludzi zasiądzie na czterech tronach. Bobry opowiadają, że gdy dwóch synów Adama i dwie córki Ewy zajmie cztery trony, zło się skończy. Dlatego Czarownica bała się rodzeństwa (rozdział 8).

jako postać przypominającą Jezusa. Według wielu czytelników i badaczy historia Aslana nawiązuje do Ewangelii: ofiara za winnego i powrót do życia. Mówi się o alegorii religijnej.

walka dobra ze złem. Aslan uosabia dobro, a Biała Czarownica zło. Cała opowieść prowadzi do zwycięstwa dobra nad złem.