Opowieść wigilijna – quiz i test

Odmawia i odsyła biednych do więzień i przytułków. W rozdziale I Scrooge pyta, czy nie ma już więzień i przytułków, i mówi, że utrzymuje te instytucje, więc nic więcej nie da. Ta scena pokazuje jego obojętność na biedę.

Twarz zmarłego wspólnika, Marleya. W rozdziale I kołatka na chwilę zmienia się w twarz Marleya. To pierwszy znak, że tej nocy zdarzy się coś niezwykłego.

Z kas, kluczy, zamków, ksiąg kupieckich i sakiewek. Łańcuch z przedmiotów związanych z pieniędzmi i interesami (rozdział I) pokazuje, że Marley za życia myślał tylko o zysku. To symbol win, które człowiek sam sobie wykuwa.

Że odwiedzą go trzy duchy. Marley mówi w rozdziale I, że tylko wizyty trzech duchów dają Scrooge'owi szansę uniknięcia jego losu.

Samego Scrooge'a jako samotnego chłopca. W rozdziale II Scrooge widzi siebie samego, zostawionego w szkole na święta, i płacze. Ta scena pokazuje, że kiedyś był wrażliwym, samotnym dzieckiem.

Urządza w sklepie bal z tańcami. W rozdziale II Fezziwig kończy pracę wcześniej, sprząta sklep i wyprawia zabawę dla praktykantów, rodziny i sąsiadów. Jest przeciwieństwem Scrooge'a jako szefa.

Że chłopiec umrze, jeśli nic się nie zmieni. W rozdziale III duch widzi puste krzesło i kule bez właściciela. Scrooge po raz pierwszy martwi się o kogoś innego.

Samego Scrooge'a. W rozdziale I Scrooge mówi kwestarzom, że biedni, którzy wolą umrzeć, zmniejszą nadmiar ludności. W rozdziale III duch powtarza mu te słowa w domu Cratchitów, a Scrooge się zawstydza.

Niechętnie, bo uważa go za skąpca bez serca. W rozdziale III pani Cratchit pije zdrowie Scrooge'a tylko ze względu na męża i święta. Scrooge słyszy, jak widzą go inni.

O swoim wuju Scrooge'u. W rozdziale III Fred odpowiada tylko „tak” albo „nie”, a goście ustalają, że to niemiłe, dzikie zwierzę, które czasem mruczy, czasem mówi i chodzi po ulicach Londynu. Zgaduje pulchna kuzynka: „To twój wujaszek, Scro-o-ge!”. Scrooge, niewidzialny, sam uprosił ducha, by zostali na tę grę.

Sprzedają rzeczy zabrane zmarłemu. W rozdziale IV Duch Przyszłych Świąt pokazuje, jak obcy ludzie rozkradają nawet kotary i koszulę zmarłego. Nikt go nie żałuje.

Siostrzeniec Scrooge'a, Fred. W rozdziale IV Bob opowiada rodzinie, że Fred serdecznie mu współczuł i dał swój bilet. Fred jest dobry nawet dla ludzi, których prawie nie zna.

Swoje własne. Na końcu rozdziału IV Scrooge rozumie, że samotny zmarły, którego nikt nie żałował, to on sam w przyszłości. Wtedy obiecuje zmienić życie.

Posyła Cratchitom wielkiego indyka. W rozdziale V Scrooge prosi chłopca z ulicy o kupno największego indyka i wysyła go do Camden Town, nie zdradzając, od kogo jest prezent.

Na obiedzie u siostrzeńca Freda. W rozdziale V Scrooge długo krąży pod domem Freda, a potem przyjmuje zaproszenie, które dzień wcześniej odrzucił. Rodzina wita go serdecznie.

Udaje gniew, a potem podwyższa mu pensję. W rozdziale V Scrooge udaje surowego szefa, a potem ogłasza podwyżkę i obiecuje pomóc rodzinie Boba. To znak, że jego przemiana jest prawdziwa i trwała.

Żyje, a Scrooge jest dla niego drugim ojcem. Narrator mówi w rozdziale V, że Tim nie umarł, a Scrooge stał się dla niego drugim ojcem. To pokazuje, że przemiana bohatera zmieniła bieg wydarzeń.

Wspólnikiem w interesach. Marley i Scrooge prowadzili firmę „Scrooge i Marley”. Marley zmarł siedem lat przed wigilią, od której zaczyna się opowieść (rozdział I).

Marznie, bo Scrooge żałuje mu węgla. W rozdziale I Bob grzeje się przy świecy, bo Scrooge trzyma węgiel u siebie. Mimo biedy Bob jest łagodny i lubi święta.

Jego ukochaną młodszą siostrą. W rozdziale II Fanny przyjeżdża po brata, by zabrać go ze szkoły do domu na święta. Duch przypomina, że umarła jako mężatka, Scrooge poprawia, że zostawiła jedno dziecko, a Duch dodaje, że to jego siostrzeniec (Fred).

Bo pieniądze stały się dla niego ważniejsze od niej. W rozdziale II Bella mówi, że jej miejsce w sercu Scrooge'a zajęło inne bóstwo – złoty cielec, czyli pieniądze. Zwraca mu słowo, bo widzi, że się zmienił.

Że daje ludziom szczęście, którego nie da się opłacić. W rozdziale II Scrooge broni Fezziwiga: dobry szef może uczynić pracę lżejszą życzliwym słowem. Zaraz potem myśli o swoim pomocniku.

Jak dziecko i starzec zarazem, ze światłem nad głową. W rozdziale II duch ma wzrost dziecka, ale białe włosy starca, a z jego głowy bije jasne światło. Światło to symbol pamięci, która oświetla przeszłość.

Jest chory i chodzi o kuli. W rozdziale III Bob przynosi Tima na ramieniu z kościoła. Chłopiec ma metalowe szyny na nogach i jest słaby, ale pogodny i dobry.

Milczy i tylko wskazuje ręką. W rozdziale IV duch w czarnym płaszczu nie odpowiada na pytania, tylko pokazuje. Jego milczenie budzi w Scrooge'u największy strach.

Żałuje go i chce zapraszać go co roku. W rozdziale III Fred mówi gościom, że wuj krzywdzi tylko siebie, i obiecuje co roku go odwiedzać. Fred jest uosobieniem świątecznej życzliwości.

Ebenezer Scrooge. Scrooge mówi to w rozdziale V, gdy budzi się we własnym łóżku. To obietnica, że nie zapomni nauk trzech duchów.

Uosobieniem Ciemnoty i Nędzy. Na końcu rozdziału III duch nazywa je dziećmi ludzkości: chłopiec to Ciemnota (czyli niewiedza), dziewczynka to Nędza. To ostrzeżenie przed obojętnością na biedę.

W Londynie. Kantor Scrooge'a, dom Cratchitów w Camden Town i giełda to miejsca w Londynie. Narrator kilka razy nazywa miasto po imieniu.

Opowiadanie z elementami fantastyki. To krótki utwór epicki pisany prozą, w którym realistyczny świat łączy się z duchami. Ze względu na temat nazywa się go też opowiadaniem wigilijnym.

Wędrówki Scrooge'a z duchami w czasie. Duchy i podróże w przeszłość i przyszłość są fantastyczne. Bieda, praca i święta w wielkim mieście to realistyczny obraz XIX-wiecznej Anglii.

Narrator, który zwraca się do czytelników. Narrator opowiada w trzeciej osobie, ale komentuje zdarzenia i zwraca się do czytelników. Na końcu życzy im, by mówiono o nich tak dobrze jak o Scrooge'u.

Kolęda. Dickens nazwał utwór kolędą prozą, a jego części strofami, jak zwrotki pieśni. Polskie przekłady mają tytuł Opowieść wigilijna.

Nigdy nie jest za późno, by się zmienić i pomagać innym. Przemiana Scrooge'a w rozdziale V pokazuje, że dobroć i troska o ludzi są ważniejsze niż pieniądze, a człowiek może zmienić swoją przyszłość.