Quo vadis – quiz i test

w domu Aulusa Plaucjusza. Na początku powieści Winicjusz opowiada Petroniuszowi, że zakochał się w dziewczynie wychowywanej w domu Plaucjuszów. Od tej miłości zaczyna się cała akcja.

cezar zabrał ją od Aulusów jako zakładniczkę. Petroniusz namówił Nerona, by upomniał się o Ligię jako zakładniczkę. Miała trafić do pałacu, a potem po cichu do domu Winicjusza.

Ursus z chrześcijanami odbił ją z lektyki. Ursus czatował z chrześcijanami na lektykę i odbił Ligię. Dziewczyna ukryła się potem w ubogich dzielnicach Rzymu.

rybę. Ryba była tajnym znakiem chrześcijan. Winicjusz nie rozumiał go, a Chilon dzięki temu znakowi wpadł na trop wyznawców Chrystusa.

Chilona Chilonidesa. Chilon, grecki filozof i oszust, za pieniądze podjął się odnaleźć Ligię. Odkrył, że jest chrześcijanką, i wpadł na trop jej współwyznawców.

na nocnym zgromadzeniu w Ostrianum. Winicjusz z Chilonem i Krotonem poszli w kapturach do Ostrianum, gdzie Piotr nauczał chrześcijan. Słowa o miłości i przebaczeniu zrobiły na nim wrażenie.

Ursus zabił Krotona, Winicjusz został ranny. Ursus zdusił siłacza Krotona i powalił Winicjusza, który miał złamane ramię. Chrześcijanie zamiast się zemścić, zaopiekowali się napastnikiem.

bała się miłości do poganina i augustianina. Ligia poczuła, że kocha Winicjusza, dworzanina Nerona. Uznała to uczucie za niebezpieczne dla swojej wiary i opuściła dom Miriam.

w Ancjum, przy dworze cezara. Winicjusz towarzyszył Neronowi w Ancjum. Na wieść o pożarze pognał do Rzymu, by ratować Ligię mieszkającą na Zatybrzu.

śpiewał o pożarze Troi. Neron wszedł na wodociąg Appijski i ze złotą lutnią w ręku śpiewał o upadku Troi. Lud uznał to za dowód, że to on kazał podpalić miasto.

Tygellin. Tygellin oznajmił cezarowi, że znalazł ofiarę dla wzburzonego ludu: chrześcijan. Od tej chwili zaczęły się prześladowania.

Glaukusa. Chilon ujrzał na słupie Glaukusa, którego kiedyś zdradził i pozbawił rodziny. Męczennik przebaczył mu, co całkowicie odmieniło Greka.

przybity do krzyża na arenie. Chilona z połamanymi nogami przybito do krzyża w amfiteatrze. Umarł spokojnie jako chrześcijanin.

na rogach dzikiego tura. Na arenę wypadł tur germański z nagą Ligią na głowie. Zwierzę miało zabić dziewczynę na oczach Winicjusza.

skręcił zwierzęciu kark. Bezbronny Ursus chwycił zwierzę za rogi i skręcił mu kark. Potem opowiadał chrześcijanom o głosie, który odezwał się w jego duszy i kazał mu walczyć ze zwierzęciem.

przestraszył się gniewu ludu w amfiteatrze. Tłum groźnie domagał się łaski, a nawet pretorianie dawali jej znak. Neron bał się ludu i w końcu ustąpił.

Chrystusa. O świcie Piotr ujrzał idącego ku Rzymowi Chrystusa. To scena, od której powieść wzięła tytuł.

wrócił do Rzymu. Piotr zrozumiał, że nie może opuścić prześladowanych wiernych. Wrócił do miasta, choć wiedział, że czeka go śmierć.

kazał otworzyć sobie żyły na uczcie. Petroniusz uprzedził wyrok cezara. Urządził w Cumae ucztę i umarł przy muzyce, każąc greckiemu lekarzowi otworzyć sobie żyły.

Epafrodyt pomógł mu wbić nóż w szyję. W epilogu Neron, opuszczony przez wszystkich, ukrył się w willi Faona. Bał się zadać sobie śmierć, więc Epafrodyt popchnął jego rękę.

Akte. Centurion oddał Ligię w ręce Akte, dawnej kochanki Nerona. Akte była dobra dla dziewczyny i sprzyjała chrześcijanom.

apostoł Piotr. Winicjusz przyjął chrzest z rąk Apostoła w chacie fossora na stoku Watykańskiego wzgórza. To szczyt jego przemiany z porywczego żołnierza w chrześcijanina.

Petroniusz. Petroniusz wyśmiał pomysł i powiedział, że chrześcijanie nie spalili Rzymu. Wiedział, że naraża siebie, ale chciał ratować Winicjusza.

umarła razem z nim. Petroniusz powiedział Eunice, że jest wolna, i zapisał jej willę, ale ona nie chciała żyć bez niego. Umarła przy nim, łącząc swoją krew z jego krwią.

chłosty. Gdy Petroniusz chciał podarować ją Winicjuszowi, Eunice błagała, by ją raczej codziennie chłostał. Tak odkrył, że skrycie go kocha.

wujem. Winicjusz był synem starszej siostry Petroniusza. Wuj lubił go i doradzał mu w sprawie Ligii.

córką króla Ligów. Ligia, właściwie Kallina, była córką króla Ligów, oddaną Rzymowi jako zakładniczka. Wychowywali ją Aulus i Pomponia.

Ligijczykiem o ogromnej sile, sługą Ligii. Ursus przybył z Ligią i jej matką do Rzymian i strzegł dziewczyny przez całą powieść. Był chrześcijaninem o prostym sercu.

nosiła żałobę po Julii. Pomponia nie zdjęła żałoby od śmierci Julii. Była surowa, cicha i skrycie wyznawała wiarę chrześcijańską.

był wyrocznią dobrego smaku na dworze. Arbiter elegantiarum to sędzia w sprawach piękna i smaku. Nero liczył się z opinią Petroniusza, co drażniło Tygellina.

Akte. Wierna Akte owinęła ciało Nerona w kosztowne tkaniny i spaliła je na stosie. Do końca była mu oddana.

Dokąd idziesz, Panie?. Piotr wypowiada te słowa o brzasku na drodze Appijskiej, gdy opuszcza Rzym. Pytanie stało się tytułem powieści.

Chilon. Chilon wskazuje Nerona w ogrodach cezara, gdzie płoną chrześcijanie. To przełom w jego losach.

Neron. Neron do końca uważa się za wielkiego artystę. Słowa te w epilogu pokazują jego próżność.

Petroniusza. To fragment pożegnalnego listu Petroniusza do Nerona. Arbiter elegancji kpi z ambicji artystycznych cezara.

powieść historyczna. Sienkiewicz łączy prawdziwe wydarzenia, jak pożar Rzymu i prześladowania chrześcijan, z losami bohaterów wymyślonych przez siebie. Akcja toczy się w Rzymie za Nerona.

Ligia. Ligia i Winicjusz są wymysłem Sienkiewicza. Neron, Petroniusz i Seneka to postacie historyczne.

literacką Nagrodę Nobla. Sienkiewicz dostał Nagrodę Nobla za wybitne zasługi jako pisarz epicki. Sławę światową przyniosło mu właśnie „Quo vadis”.

przemijającą władzę Nerona i trwałość Kościoła. Neron minął jak burza czy pożar, a bazylika Piotra trwa na Watykanie. Zwykle odczytuje się to jako główną myśl powieści: siła ducha zwycięża przemoc.