Rozdział III–V
Porwanie z El-Gharak-el-Sultani
Chamis wmawia dzieciom, że ojcowie czekają na nie w El-Gharak-el-Sultani. Na stacji czekają Idrys, Gebhr i dwóch Beduinów, a wielbłądy pędzą w stronę przeciwną niż Wadi-Rajan. Staś w nocy rozumie, że to porwanie.
„Wówczas włosy powstały na głowie Stasia, albowiem zrozumiał, że ich porwano.”narrator
Dlaczego ważna: Tu zaczyna się cała wyprawa i okazuje się, że Chamis zdradził dzieci.
W streszczeniu →Rozdział XV–XVIII
Staś przed Mahdim
W Omdurmanie Staś staje przed Mahdim, który pyta, czy chce przyjąć jego naukę. Chłopiec robi znak krzyża i odmawia, a kalif Abdullahi domaga się kary. Mahdi odsyła jednak dzieci do Smaina w Faszodzie.
„twojej nauki nie znam, więc gdybym ją przyjął, uczyniłbym to tylko ze strachu jak tchórz i człowiek podły”Staś Tarkowski
Dlaczego ważna: Odmowa pokazuje wierność wierze Stasia i przesądza o dalszej drodze dzieci.
W streszczeniu →Rozdział XXI–XXIV
Lew w wąwozie i strzały do porywaczy
Gdy lew zagradza wąwóz, Gebhr chce zarżnąć Kalego i rzucić go zwierzęciu. Staś bierze sztucer, zabija lwa jednym strzałem, a potem strzela do Gebhra, Chamisa i dwóch Beduinów.
„Przebrałeś miarę. Nie zamordujesz ani Nel, ani nikogo więcej!”Staś Tarkowski
Dlaczego ważna: Dzieci odzyskują wolność, ale Staś musi żyć z tym, że zabił ludzi.
W streszczeniu →Rozdział XXV–XXVIII
Nel ratuje słonia
W wąwozie dzieci znajdują wygłodzonego słonia. Staś chce go zastrzelić, żeby skrócić jego mękę, ale Nel prosi o litość i karmi go melonami chlebowca. Słoń się oswaja i dostaje imię King.
„Stasiu, dajmy mu jeść! — on taki biedny!”Nel Rawlison
Dlaczego ważna: Oswojony słoń zostaje obrońcą i środkiem transportu w dalszej drodze.
W streszczeniu →Rozdział XXIX–XXXII
Nocna wyprawa po chininę
Nel ma febrę, a Staś nie ma lekarstwa. Idzie nocą przez dżunglę za dymem i trafia do obozu rannego Lindego, który daje mu dwa słoiki chininy i konia.
„Będę się bał, ale pójdę.”Staś Tarkowski
Dlaczego ważna: Linde ratuje Nel i wskazuje drogę do Góry Lindego.
W streszczeniu →Rozdział XLIII–XLV
Brak wody i raca
Ktoś zabija strażników i niszczy zapas wody, a karawana wędruje bez picia. Staś udaje, że pije, żeby oddać Nel ostatnie krople, a potem wystrzeliwuje racę i widzi w oddali odpowiedź.
„O Nel! jam udawał tylko, że piję! ja od trzech dni nie miałem nic w ustach!”Staś Tarkowski
Dlaczego ważna: Najtrudniejszy moment podróży kończy się spotkaniem z wyprawą kapitana Glena.
W streszczeniu →XLVI–Zakończenie
Latawiec Stasia w rękach Anglików
Podczas postoju Murzyni z wyprawy zdejmują z drzewa latawiec z napisem, że Nel i Staś proszą o pomoc. Kapitan Glen i doktor Clary szukają dzieci przez kilka dni, aż w nocy dostrzegają racę Stasia.
„Proszą o spieszną pomoc.”napis na latawcu
Dlaczego ważna: Pomysł Stasia z latawcami okazuje się skuteczny.
W streszczeniu →