QuizyBingo
Okładka: Zbrodnia i kara, wydawnictwo Greg
wyd. Greg

Zbrodnia i kara – streszczenie

Fiodor Dostojewski

  • Pozytywizm · 1866
  • Liceum
  • Literatura obca

Lektura „Zbrodnia i kara” w jednym zdaniu

Student Raskolnikow zabija lichwiarkę i jej siostrę, bo wierzy w prawo „niezwyczajnych” do zbrodni, ale cierpienie i miłość Soni prowadzą go do przyznania się i odnowy.

14 części · 8 min czytania

Streszczenie szczegółowe, część po części

Wybierz długość. W wersji szczegółowej zaznaczaj, co już przeczytane.

Ściąga PDF
  1. Część I.1Część I, rozdziały 1–4: próba u lichwiarki, szynk Marmieładowa i list od matki

    • W upalny lipcowy wieczór Rodion Raskolnikow, biedny były student z Petersburga, idzie do lichwiarki Alony Iwanowny na próbę swojego planu i zastawia u niej srebrny zegarek po ojcu.
    • Rozgląda się po mieszkaniu, zauważa, gdzie stara trzyma klucze, i pyta, czy jest w domu jej siostra.
    • W szynku zagaduje go pijany były urzędnik Siemion Marmieładow, który opowiada o swojej rodzinie: o chorej żonie Katarzynie Iwanownie, głodnych dzieciach i o córce Soni, która z biedy wzięła żółty bilet, żeby je utrzymać.
    • Raskolnikow odprowadza Marmieładowa do domu, widzi awanturę z Katarzyną Iwanowną i zostawia na oknie parę monet.
    • Rano czyta list matki, Pulcherii Raskolnikowej: jego siostra Dunia ma wyjść za Piotra Łużyna i obie kobiety przyjadą do Petersburga. Raskolnikow uznaje, że Dunia poświęca się dla niego, i buntuje się przeciw temu małżeństwu; potem na bulwarze próbuje pomóc pijanej dziewczynie, lecz nagle się wycofuje, i uświadamia sobie, że bezwiednie szedł do Razumichina.
    Rodion RaskolnikowAlona IwanownaSiemion MarmieładowKatarzyna IwanownaSonia MarmieładowaPulcheria RaskolnikowaDunia (Awdotia Romanowna)Piotr ŁużynRazumichin
  2. Część I.2Część I, rozdziały 5–7: sen o koniu, rozmowa na Placu Siennym i podwójne zabójstwo

    • Raskolnikow błąka się po Wyspach, zasypia w krzakach na Wyspie Pietrowskiej i śni mu się dzieciństwo: pijani chłopi, z Mikołką na czele, zakatowują chudą szkapę, a mały chłopiec całuje martwy łeb zwierzęcia.
    • Po przebudzeniu uznaje, że nie zdoła zabić, i czuje ulgę.
    • Wracając przez Plac Sienny, przypadkiem słyszy, jak handlarz zaprasza Lizawietę, siostrę lichwiarki, na następny dzień na siódmą; wynika z tego, że Alona Iwanowna będzie wtedy sama w domu.
    • Przypomina sobie też rozmowę studenta z oficerem, którą sześć tygodni wcześniej podsłuchał w szynku: padło w niej to samo rozumowanie o szkodliwej starej i pożytku z jej pieniędzy.
    • Następnego dnia wieczorem Raskolnikow bierze siekierę z izby stróża, przychodzi do Alony Iwanowny z fałszywym zastawem i zabija ją uderzeniem obuchem. Do mieszkania wraca Lizawieta, więc zabija także ją. Zabiera sakiewkę i trochę złotych drobiazgów; gdy pod drzwiami dobijają się Koch i student, a potem schodzą po stróża, wymyka się, chowa w pustym mieszkaniu, w którym pracowali malarze, po czym odnosi siekierę do stróżówki i wraca do domu.
    Rodion RaskolnikowAlona IwanownaLizawieta
  3. Część II.1Część II, rozdziały 1–3: gorączka, wezwanie na posterunek i opieka Razumichina

    • Raskolnikow budzi się w gorączce, sprawdza ubranie, czy nie ma na nim krwi, i dostaje wezwanie na policję.
    • Okazuje się, że chodzi o dług wobec gospodyni, ale na posterunku Raskolnikow mdleje, kiedy urzędnicy rozmawiają o morderstwie.
    • Chce wyrzucić łup do kanału, ale w końcu ukrywa go pod dużym kamieniem na obcym podwórzu, nie zaglądając nawet do sakiewki.
    • Odwiedza Razumichina, ale od razu wychodzi; na moście Mikołajewskim dostaje batem od woźnicy, a jakaś kobieta wciska mu do ręki dwadzieścia kopiejek jak żebrakowi, które on wrzuca do Newy.
    • Przez kilka dni majaczy w gorączce, a Razumichin opiekuje się nim, sprowadza lekarza Zosimowa i z pieniędzy przysłanych przez matkę kupuje mu ubranie.
    Rodion RaskolnikowRazumichin
  4. Część II.2Część II, rozdziały 4–7: Łużyn wyrzucony, rozmowa z Zametowem i śmierć Marmieładowa

    • Lekarz Zosimow i Razumichin rozmawiają przy chorym o malarzu Mikołce, którego policja podejrzewa o zabójstwo, a Raskolnikow słucha ich z napięciem.
    • Do mieszkania przychodzi narzeczony Duni, Piotr Łużyn; Raskolnikow obraża go i wyrzuca z pokoju.
    • Wieczorem w traktierze „Pałac Kryształowy” wyzywająco rozmawia z urzędnikiem Zametowem o zbrodni, tak że ten zaczyna go podejrzewać, a potem wraca na miejsce zbrodni, dzwoni dzwonkiem i pyta robotników i stróżów o krew.
    • Na ulicy widzi, jak powóz przejeżdża Marmieładowa; Raskolnikow każe zanieść go do domu i posyła po lekarza, a po jego śmierci oddaje wdowie, Katarzynie Iwanownie, dwadzieścia rubli z pieniędzy przysłanych przez matkę.
    • Gdy wraca do siebie, w jego pokoju czekają matka i Dunia, które właśnie przyjechały do Petersburga; na ich widok Raskolnikow mdleje.
    Rodion RaskolnikowRazumichinPiotr ŁużynSiemion MarmieładowKatarzyna IwanownaSonia MarmieładowaPulcheria RaskolnikowaDunia (Awdotia Romanowna)
  5. Część III.1Część III, rozdziały 1–3: matka i siostra w Petersburgu, Razumichin zakochany w Duni

    • Ocucony Raskolnikow odsyła matkę i siostrę, a potem oświadcza Duni, że nie przyjmie jej ofiary i że ma zerwać z Łużynem.
    • Razumichin, trochę podpity, odprowadza kobiety do ich mieszkania i zakochuje się w Duni.
    • Tej samej nocy Razumichin przyprowadza do nich lekarza Zosimowa, który je uspokaja, a rano wraca do kobiet z wiadomościami o Rodionie.
    • U Raskolnikowa Zosimow mówi, że chory prawie wyzdrowiał i powinien unikać wstrząsów; Raskolnikow przyjmuje matkę i siostrę chłodno i niespokojnie, wyznaje, że oddał wdowie wszystkie pieniądze od matki, a na prośbę Duni matka pokazuje mu list Łużyna, w którym narzeczony żąda, by brata nie było na wieczornym spotkaniu. Raskolnikow postanawia przyjść, a Dunia prosi także Razumichina.
    Rodion RaskolnikowPulcheria RaskolnikowaDunia (Awdotia Romanowna)RazumichinPiotr Łużyn
  6. Część III.2Część III, rozdziały 4–6: Sonia, rozmowa z Porfirym o artykule i pojawienie się Swidrygajłowa

    • Sonia przychodzi do Raskolnikowa, przy matce i Duni, z zaproszeniem na pogrzeb i stypę ojca; gdy wraca do siebie, idzie za nią nieznajomy pan, który okazuje się jej sąsiadem zza ściany – to Swidrygajłow.
    • Raskolnikow idzie z Razumichinem do sędziego śledczego Porfirego Pietrowicza i tam toczy się rozmowa o jego artykule, w którym dzieli ludzi na zwyczajnych i niezwyczajnych, mających prawo przekraczać prawo.
    • Porfiry dopytuje, czy Raskolnikow uważa się za kogoś niezwyczajnego, a Zametow rzuca, że może to jakiś przyszły Napoleon zabił lichwiarkę; na koniec Porfiry podstępnie pyta, czy Raskolnikow widział w kamienicy malarzy, i dwuznacznie kończy rozmowę.
    • Na ulicy nieznany mieszczanin rzuca w stronę Raskolnikowa jedno słowo: morderca.
    • W domu śni mu się, że znów jest u lichwiarki, a ona się śmieje; kiedy się budzi, w drzwiach stoi Arkadij Swidrygajłow.
    Rodion RaskolnikowSonia MarmieładowaPulcheria RaskolnikowaDunia (Awdotia Romanowna)RazumichinPorfiry PietrowiczSwidrygajłow
  7. Część IV.1Część IV, rozdziały 1–3: Swidrygajłow, zerwanie z Łużynem i pożegnanie Raskolnikowa

    • Swidrygajłow, dawny pracodawca Duni, mówi Raskolnikowowi o duchu zmarłej żony Marfy Pietrowny i oferuje dziesięć tysięcy rubli dla Duni.
    • Raskolnikow odrzuca propozycję, a wieczorem w mieszkaniu matki, w obecności jego i Razumichina, Dunia zrywa zaręczyny, gdy Łużyn oczernia jej brata i robi obraźliwe aluzje do niej i do matki.
    • Rodzina cieszy się z uwolnienia i z trzech tysięcy rubli zapisanych Duni przez Marfę Pietrownę, a Razumichin snuje plany wydawnicze; Raskolnikow chwali pomysł.
    • Raskolnikow jednak wychodzi, mówi, że lepiej im się na jakiś czas rozstać, a w korytarzu prosi Razumichina, by nie opuszczał matki i siostry; Razumichin w milczeniu zaczyna się domyślać prawdy.
    Rodion RaskolnikowSwidrygajłowDunia (Awdotia Romanowna)Pulcheria RaskolnikowaPiotr ŁużynRazumichin
  8. Część IV.2Część IV, rozdziały 4–6: Sonia czyta o Łazarzu, pułapka Porfirego i przyznanie się malarza

    • Raskolnikow przychodzi do Soni; ona czyta mu z Ewangelii o wskrzeszeniu Łazarza, a potem on mówi, że porzucił matkę i siostrę i że ma teraz tylko ją.
    • Obiecuje, że jutro powie jej, kto zabił Lizawietę; ich rozmowę podsłuchuje z pustego pokoju za drzwiami Swidrygajłow.
    • Rano Porfiry w swoim gabinecie bawi się z Raskolnikowem w kotka i myszkę i zapowiada mu „niespodziankę” ukrytą za przepierzeniem.
    • Zanim ją pokaże, do gabinetu wchodzi malarz Mikołka i głośno przyznaje się do zabójstwa obu kobiet; Porfiry zdaje się mu nie wierzyć.
    • Gdy Raskolnikow wraca do siebie, przychodzi mieszczanin, który nazwał go mordercą, wyznaje, że to on był niespodzianką Porfirego, i prosi o przebaczenie.
    Rodion RaskolnikowSonia MarmieładowaSwidrygajłowPorfiry Pietrowicz
  9. Część V.1Część V, rozdziały 1–3: intryga Łużyna i stypa u Katarzyny Iwanowny

    • Łużyn, wściekły po zerwaniu, wzywa Sonię do pokoju Lebieziatnikowa, daje jej dziesięć rubli i niepostrzeżenie wsuwa jej do kieszeni banknot stu rubli.
    • Katarzyna Iwanowna urządza stypę po mężu, na którą przychodzą nieliczni i bardzo mieszani goście; wybucha kłótnia z gospodynią Amalią Iwanowną.
    • W czasie stypy Łużyn oskarża Sonię o kradzież, a banknot znajduje się w jej kieszeni.
    • Lebieziatnikow, współlokator Łużyna, oświadcza, że widział, jak Łużyn wsunął jej pieniądze, a Raskolnikow tłumaczy motyw tej intrygi.
    • Łużyn wychodzi pohańbiony, a Amalia Iwanowna wypędza rodzinę z mieszkania.
    Piotr ŁużynSonia MarmieładowaKatarzyna IwanownaRodion Raskolnikow
  10. Część V.2Część V, rozdziały 4–5: wyznanie Soni i śmierć Katarzyny Iwanowny

    • Raskolnikow idzie do Soni i po długiej, ciężkiej rozmowie wyznaje, że to on zabił lichwiarkę i Lizawietę; tłumaczy to najpierw biedą, potem teorią o ludziach niezwyczajnych, wreszcie mówi, że chciał sprawdzić, czy jest „wszą”, czy człowiekiem.
    • Sonia każe mu iść na rozstaje, ucałować ziemię, pokłonić się ludziom i przyjąć cierpienie; ofiarowuje mu cyprysowy krzyżyk, ale on odkłada jego przyjęcie na później.
    • W domu odwiedza go Dunia: wie od Razumichina o podejrzeniach wobec brata i zapewnia go o swojej miłości.
    • Katarzyna Iwanowna traci rozum, wychodzi z dziećmi na ulicę, by śpiewać i tańczyć dla pieniędzy, i w końcu umiera po krwotoku w pokoju Soni.
    • Swidrygajłow, który podsłuchał wyznanie, oznajmia, że zapłaci za pogrzeb i zajmie się dziećmi.
    Rodion RaskolnikowSonia MarmieładowaKatarzyna IwanownaSwidrygajłowDunia (Awdotia Romanowna)
  11. Część VI.1Część VI, rozdziały 1–2: Razumichin i rozmowa Porfirego z Raskolnikowem

    • Po śmierci Katarzyny Iwanowny Raskolnikow błąka się jak we mgle; przychodzi Razumichin, a Raskolnikow powierza mu opiekę nad matką i Dunią. Na odchodnym Razumichin mówi mu, że malarz przyznał się do zbrodni, o czym wie od Porfirego.
    • Wychodząc, Raskolnikow natyka się na Porfirego Pietrowicza, który mówi mu wprost, że to on jest mordercą.
    • Przyznaje, że poza psychologią nie ma przeciw niemu dowodów (wspomina tylko o jakimś drobnym fakcie, którego nie zdradza), a przyznanie się Mikołki uważa za fałszywe.
    • Zapowiada, że wkrótce musi go aresztować, ale daje mu jeszcze dzień lub dwa i namawia, by sam się przyznał, bo to złagodzi wyrok.
    Rodion RaskolnikowRazumichinPorfiry Pietrowicz
  12. Część VI.2Część VI, rozdziały 3–6: ostatnie godziny Swidrygajłowa

    • Raskolnikow spotyka Swidrygajłowa w gospodzie i słyszy kolejne dwuznaczne opowieści.
    • Swidrygajłow zwabia Dunię do swojego mieszkania, mówiąc jej o zbrodni brata, zamyka drzwi i próbuje ją zmusić do uległości.
    • Dunia strzela do niego z rewolweru i kula tylko muska mu głowę; po drugiej próbie odrzuca broń, a on, widząc, że go nie pokocha, oddaje jej klucz i wypuszcza ją.
    • Wieczorem Swidrygajłow oddaje Soni pokwitowania pieniędzy złożonych dla dzieci i trzy tysiące rubli dla niej samej, a narzeczonej zostawia piętnaście tysięcy.
    • W nocy męczą go koszmary w tanim hotelu, a rano strzela sobie w głowę przy bramie domu z wieżą, na oczach strażnika.
    SwidrygajłowDunia (Awdotia Romanowna)Rodion RaskolnikowSonia Marmieładowa
  13. Część VI.3Część VI, rozdziały 7–8: pożegnanie z rodziną i przyznanie się Raskolnikowa

    • Raskolnikow odwiedza matkę, pyta, czy zawsze będzie go kochać, i żegna się z nią; potem rozmawia z Dunią, która widzi, że brat idzie się poddać.
    • Od Soni odbiera krzyżyk: Sonia zakłada mu cyprysowy, a miedziany, po Lizawiecie, zostaje przy niej.
    • Idzie na Plac Sienny, klęka i całuje ziemię, a ludzie śmieją się z niego, biorąc go za pijanego.
    • Na komisariacie dowiaduje się o samobójstwie Swidrygajłowa i wychodzi bez słowa, ale na podwórzu widzi Sonię, wraca i oznajmia, że to on zabił lichwiarkę i jej siostrę.
    Rodion RaskolnikowPulcheria RaskolnikowaDunia (Awdotia Romanowna)Sonia Marmieładowa
  14. EpilogEpilog: katorga na Syberii i początek odnowy

    • Sąd skazuje Raskolnikowa na osiem lat katorgi drugiej kategorii, biorąc pod uwagę przyznanie się, jego chorobliwy stan i dawne dobre uczynki.
    • Dunia wychodzi za Razumichina, matka Raskolnikowa umiera, a Sonia jedzie za Rodionem na Syberię i mieszka w miasteczku przy więzieniu.
    • W więzieniu Raskolnikow jest zamknięty i wrogi; więźniowie za to lubią Sonię, a jego nie.
    • Po chorobie, którą spędza w szpitalu, i po wizjonerskim śnie, nad rzeką klęka przed Sonią i płacze; oboje czują, że zaczyna się dla nich nowe życie, choć czeka ich jeszcze siedem lat kary.
    Rodion RaskolnikowSonia MarmieładowaDunia (Awdotia Romanowna)RazumichinPulcheria Raskolnikowa

20 punktów

Plan wydarzeń

W kolejności fabuły, w formie, jakiej wymaga szkoła. Skopiuj albo wydrukuj ze ściągą.

  1. Raskolnikow, biedny były student, robi próbę zbrodni u lichwiarki Alony Iwanowny.I.1
  2. W szynku pijany Marmieładow opowiada mu o swojej rodzinie i o poświęceniu Soni.I.1
  3. Z listu matki Raskolnikow dowiaduje się o zaręczynach Duni z Łużynem.I.1
  4. Raskolnikow śni o zakatowanym koniu i na chwilę porzuca swój zamiar.I.2
  5. Na placu Siennym słyszy, że Lizawiety nie będzie wieczorem w domu.I.2
  6. Raskolnikow zabija siekierą lichwiarkę, a potem jej siostrę Lizawietę.I.2
  7. Mdleje na posterunku, ukrywa łup pod kamieniem i zapada na gorączkę.II.1
  8. Razumichin opiekuje się chorym, a Łużyn przychodzi z wizytą i zostaje wyrzucony.II.2
  9. Ginie przejechany Marmieładow, a Raskolnikow oddaje wdowie pieniądze przysłane przez matkę.II.2
  10. Do Petersburga przyjeżdżają matka i Dunia, Razumichin zakochuje się w Duni.III.1
  11. U Porfirego Raskolnikow broni swojego artykułu o ludziach niezwyczajnych.III.2
  12. Pojawia się Swidrygajłow, a Dunia zrywa zaręczyny z Łużynem.IV.1
  13. Sonia czyta Raskolnikowowi o wskrzeszeniu Łazarza, a Swidrygajłow podsłuchuje.IV.2
  14. Jeden z malarzy fałszywie przyznaje się do zabójstwa w gabinecie Porfirego.IV.2
  15. Na stypie Łużyn oskarża Sonię o kradzież, ale Lebieziatnikow go demaskuje.V.1
  16. Raskolnikow wyznaje Soni zbrodnię, a Katarzyna Iwanowna po występie na ulicy umiera w pokoju Soni.V.2
  17. Porfiry mówi Raskolnikowowi, że zna prawdę, i radzi mu się przyznać.VI.1
  18. Dunia ucieka od Swidrygajłowa, a on rano popełnia samobójstwo.VI.2
  19. Raskolnikow całuje ziemię na placu Siennym i przyznaje się na komisariacie.VI.3
  20. Na Syberii, dzięki miłości Soni, Raskolnikow zaczyna nowe życie.Epilog

Na sprawdzian i wypracowanie

Kluczowe sceny

Sceny, o które najczęściej pytają nauczyciele i które warto przywołać w wypracowaniu.

Część I.1

Rozmowa Raskolnikowa z Marmieładowem w szynku

Pijany urzędnik opowiada obcemu studentowi o swojej rodzinie, o chorej żonie, głodnych dzieciach i o córce Soni, która zarabia na ulicy. Raskolnikow odprowadza go do domu i zostawia pieniądze.

Dlaczego ważna: Wprowadza Sonię i Katarzynę Iwanownę oraz pokazuje biedę, która towarzyszy planowi zbrodni.

W streszczeniu →

Część I.2

Sen o zakatowanym koniu

Raskolnikow śni, że jako dziecko widzi, jak pijani chłopi zakatowują słabego konia. Po przebudzeniu przez moment rezygnuje z planu zabójstwa.

Dlaczego ważna: Pokazuje w nim wrażliwość, która zostaje w sprzeczności z jego teorią.

W streszczeniu →

Część I.2

Zabójstwo Alony Iwanowny i Lizawiety

Raskolnikow zabija lichwiarkę siekierą, potem ginie także Lizawieta, która wraca do mieszkania. Zbiega, ukrywając się w pustym mieszkaniu przed ludźmi wchodzącymi po schodach.

Dlaczego ważna: Jest punktem zwrotnym, od którego zaczyna się psychologiczna rozprawa z teorią bohatera.

W streszczeniu →

Część III.2

Rozmowa Raskolnikowa z Porfirym o artykule

U sędziego śledczego Raskolnikow tłumaczy poglądy ze swojego artykułu o ludziach zwyczajnych i niezwyczajnych, a Porfiry stopniowo pokazuje, że widzi w tym coś więcej niż teorię.

Dlaczego ważna: Ujawnia sedno teorii bohatera i początek pojedynku psychologicznego.

W streszczeniu →

Część IV.2

Sonia czyta o wskrzeszeniu Łazarza

Na prośbę Raskolnikowa Sonia czyta mu z Ewangelii o wskrzeszeniu Łazarza. W pokoju obok ich rozmowy słucha Swidrygajłow.

Dlaczego ważna: Pokazuje, że wiara Soni jest dla Raskolnikowa wyzwaniem i obietnicą powrotu do życia.

W streszczeniu →

Część V.1

Oskarżenie Soni na stypie

Łużyn przy wszystkich oskarża Sonię o kradzież stu rubli, które sam jej wsunął do kieszeni. Lebieziatnikow zeznaje, że widział jego sztuczkę, a Raskolnikow wyjaśnia powód.

Dlaczego ważna: Demaskuje Łużyna i pokazuje niewinność Soni.

W streszczeniu →

Część V.2

Wyznanie Raskolnikowa przed Sonią

Raskolnikow wyznaje Soni zbrodnię i próbuje tłumaczyć ją biedą, potem teorią i chęcią sprawdzenia siebie. Sonia reaguje współczuciem i każe mu przyznać się publicznie.

Dlaczego ważna: Daje bohaterowi pierwsze zwierzenie i wyznacza drogę do odkupienia.

W streszczeniu →

Mapa postaci

Kto występuje w której części

Kliknij postać, a w streszczeniu podświetlą się części, w których się pojawia.

Najczęstsze pomyłki

Uwaga, pułapki

Tu uczniowie mylą się najczęściej, także na sprawdzianach. Każdą rzecz sprawdziliśmy w tekście utworu.

  1. MitRaskolnikow zabija tylko lichwiarkę.

    NaprawdęZabija także jej siostrę Lizawietę, która nieoczekiwanie wraca do mieszkania (część I.2).

    Części: I.2

  2. MitSonia jest żoną Marmieładowa.

    NaprawdęSonia jest jego córką z pierwszego małżeństwa; żoną Marmieładowa i macochą Soni jest Katarzyna Iwanowna (część I.1).

    Części: I.1

  3. MitRaskolnikow idzie na policję, bo Porfiry zebrał niezbite dowody.

    NaprawdęPorfiry nie ma twardych dowodów, tylko przekonanie o winie i „drobny fakt”, którego nie zdradza; Raskolnikow przyznaje się sam, po rozmowach z Sonią (części VI.1 i VI.3).

    Części: VI.1VI.3

  4. MitDunia zrywa z Łużynem, kiedy wychodzi na jaw jego intryga przeciw Soni.

    NaprawdęDunia zrywa zaręczyny wcześniej, w części IV.1, a oskarżenie Soni przez Łużyna następuje w części V.1.

    Części: IV.1V.1

  5. MitDunia wychodzi za Swidrygajłowa albo za Łużyna.

    NaprawdęDunia wychodzi za Razumichina (epilog); Swidrygajłow popełnia samobójstwo w części VI.2.

    Części: VI.2Epilog

  6. MitRaskolnikow zabił dla pieniędzy i zaczął je wydawać.

    NaprawdęUkrywa łup pod kamieniem i go nie używa; nie zagląda nawet do sakiewki (części II.1 i Epilog).

    Części: II.1Epilog

4 tematy

Argumenty do rozprawki

Teza, którą możesz przyjąć, i argumenty z konkretnych wydarzeń. Rozwiń temat i skopiuj do notatek.

Czy teoria Raskolnikowa o ludziach niezwyczajnych jest uzasadniona?3 argumenty

TezaTeoria zawodzi, bo zbrodnia nie daje bohaterowi poczucia siły, tylko cierpienie i samotność.

  1. W rozmowie z Porfirym Raskolnikow broni podziału ludzi na zwyczajnych i niezwyczajnych, co pokazuje, że teoria wynika z jego pychy.

    III.2
  2. Wyznając zbrodnię Soni, przyznaje, że chciał sprawdzić, czy jest niezwyczajny, i że nie zabił dla zysku; to już podważa jego własne tłumaczenia.

    V.2
  3. Po skazaniu Raskolnikow nadal broni teorii, ale sam przeżywa udrękę i dopiero spotkanie z Sonią budzi w nim chęć odnowy.

    Epilog
Jaką rolę w powieści pełni Sonia Marmieładowa?3 argumenty

TezaSonia jest dla Raskolnikowa przewodniczką ku przyznaniu się i odnowie.

  1. Czyta Raskolnikowowi o wskrzeszeniu Łazarza i w ten sposób daje mu nadzieję na powrót do życia.

    IV.2
  2. Po wyznaniu każe mu ucałować ziemię i przyznać się publicznie, a także ofiarowuje mu krzyżyk, który on przyjmie dopiero przed pójściem na policję.

    V.2
  3. Jedzie za nim na Syberię i swoją cierpliwością doprowadza do jego przemiany.

    Epilog
Czy bieda tłumaczy czyny bohaterów powieści?3 argumenty

TezaBieda tworzy tło i presję, ale nie usprawiedliwia zbrodni; pokazują to bohaterowie, którzy w tej samej nędzy wybierają inaczej.

  1. Marmieładow pije, a Sonia sprzedaje się, żeby wyżywić rodzinę, co pokazuje, jak nędza niszczy ludzi.

    I.1
  2. Katarzyna Iwanowna, wypędzona z mieszkania, wychodzi z dziećmi na ulicę i umiera, choć nikogo nie zabiła.

    V.2
  3. Raskolnikow zabija mimo biedy, ale sam mówi przed sądem o motywie materialnym; epilog pokazuje, że to nie wyjaśnia jego czynu.

    Epilog
Czym jest Swidrygajłow dla Raskolnikowa?3 argumenty

TezaSwidrygajłow jest ostrzeżeniem, dokąd prowadzi życie bez wiary i współczucia, które Raskolnikow odrzuca na końcu.

  1. Swidrygajłow przychodzi do Raskolnikowa i mówi, że czuje z nim pokrewieństwo, co czyni go jego mrocznym odbiciem.

    IV.1
  2. Podsłuchuje wyznanie Raskolnikowa i próbuje wykorzystać tę wiedzę przeciw Duni.

    VI.2
  3. Swidrygajłow popełnia samobójstwo w dniu, w którym Raskolnikow wybiera przyznanie się i cierpienie zamiast ucieczki.

    VI.3

Zanim pójdziesz na sprawdzian

Sprawdź, co pamiętasz

Widzisz tylko tytuły. Przypomnij sobie, co się dzieje, odsłoń i oceń się uczciwie. To najszybszy sposób, żeby treść została w głowie.

10 haseł

Słowniczek

Trudne słowa ze streszczenia. W tekście są podkreślone: dotknij, żeby zobaczyć wyjaśnienie.

lichwiarka
Kobieta pożyczająca pieniądze na bardzo wysoki procent. Pod zastaw bierze cenne rzeczy, które przepadają, gdy dłużnik nie odda długu w terminie.
zastaw
Rzecz oddana na przechowanie w zamian za pożyczkę. Jeśli dłużnik nie odda pieniędzy w terminie, rzecz przepada.
katorga
Ciężkie roboty w carskiej Rosji, zwykle na Syberii, połączone z utratą praw. Na katordze kończy się akcja powieści.
żółty bilet
Dokument, który w carskiej Rosji dostawały kobiety zarejestrowane jako prostytutki. Zamiast zwykłego paszportu oznaczał wykluczenie z porządnego towarzystwa.
radca tytularny
Jeden z niższych stopni w carskiej hierarchii urzędniczej. Taki tytuł miał Marmieładow, zanim przepił posadę.
sędzia śledczy
Urzędnik prowadzący śledztwo w sprawie przestępstwa. W powieści jest nim Porfiry Pietrowicz.
stypa
Poczęstunek dla gości po pogrzebie. Katarzyna Iwanowna wydaje stypę po mężu ponad swoje możliwości.
teoria ludzi niezwyczajnych
Pogląd Raskolnikowa, że wybitne jednostki mogą łamać prawo i moralność dla wielkiej idei, a zwykli ludzie mają tylko słuchać. Powieść pokazuje klęskę tej teorii.
powieść psychologiczna
Powieść, w której najważniejsze są przeżycia, myśli i uczucia bohatera, a nie same wydarzenia.
polifoniczność
Wielogłosowość powieści: postacie mają równorzędne, sprzeczne racje, a autor nie rozstrzyga sporu za czytelnika. Termin wprowadził Michaił Bachtin.

Dalej

W liczbach

Streszczenie lektury „Zbrodnia i kara” w liczbach

  • 5punktów w wersji krótkiej
  • 14części w wersji szczegółowej
  • 20punktów planu wydarzeń
  • 7kluczowych scen
  • 10haseł w słowniczku
  • 8 minczytania wersji szczegółowej

Pytania i odpowiedzi

Najczęstsze pytania o streszczenie lektury „Zbrodnia i kara”

Jak krótko streścić lekturę „Zbrodnia i kara”?

W 5 punktach: Rodion Raskolnikow, biedny student z Petersburga, zabija siekierą lichwiarkę Alonę Iwanownę, a przypadkiem także jej siostrę Lizawietę, bo uważa, że wybitny człowiek ma prawo przekroczyć moralność. Po zbrodni dręczą go gorączka, lęk i poczucie osamotnienia, a podejrzliwy sędzia śledczy Porfiry Pietrowicz krok po kroku zaciska wokół niego pętlę rozmów. Raskolnikow zbliża się do Soni, córki pijaka Marmieładowa; to jej jako pierwszej wyznaje zbrodnię i od niej słyszy, że ma przyjąć cierpienie i przyznać się publicznie. Jego siostra Dunia zrywa zaręczyny z Łużynem, a Swidrygajłow, który podsłuchał wyznanie, próbuje ją zdobyć siłą, po czym popełnia samobójstwo. Raskolnikow sam przyznaje się na policji, dostaje osiem lat katorgi, a na Syberii dzięki Soni zaczyna odzyskiwać wiarę w życie.

Jak długie jest streszczenie lektury „Zbrodnia i kara”?

Wersja krótka ma 5 punktów i zajmuje około 35 sekund czytania. Wersja szczegółowa omawia 14 części po kilka zdań każda i zajmuje około 8 minut.

Jaki jest plan wydarzeń lektury „Zbrodnia i kara”?

Plan wydarzeń ma 20 punktów, a każdy jest przypisany do części, w której się dzieje. Zaczyna się od: Raskolnikow, biedny były student, robi próbę zbrodni u lichwiarki Alony Iwanowny. Kończy się na: Na Syberii, dzięki miłości Soni, Raskolnikow zaczyna nowe życie.

Jakie są kluczowe sceny lektury „Zbrodnia i kara”?

Najważniejsze sceny to: Rozmowa Raskolnikowa z Marmieładowem w szynku, Sen o zakatowanym koniu, Zabójstwo Alony Iwanowny i Lizawiety, Rozmowa Raskolnikowa z Porfirym o artykule oraz 3 kolejne sceny. Przy każdej wyjaśniamy, co się dzieje i po co ta scena jest w utworze.

Jakie pomyłki najczęściej pojawiają się przy lekturze „Zbrodnia i kara”?

Częsty mit: Raskolnikow zabija tylko lichwiarkę. Fakt: Zabija także jej siostrę Lizawietę, która nieoczekiwanie wraca do mieszkania (część I.2). W streszczeniu jest 6 takich pułapek.

Jakie trudne słowa wyjaśnia słowniczek do lektury „Zbrodnia i kara”?

Słowniczek ma 10 haseł: lichwiarka, zastaw, katorga, żółty bilet, radca tytularny, sędzia śledczy oraz 4 kolejne hasła.

Jaką tezę postawić w rozprawce o lekturze „Zbrodnia i kara”?

Do tematu „Czy teoria Raskolnikowa o ludziach niezwyczajnych jest uzasadniona?” pasuje teza: Teoria zawodzi, bo zbrodnia nie daje bohaterowi poczucia siły, tylko cierpienie i samotność. Przy tezie są argumenty z numerem części, w której znajdziesz potwierdzenie.

Jak sprawdzić, ile pamiętam ze streszczenia lektury „Zbrodnia i kara”?

Rozwiąż quiz: 62 pytania z wyjaśnieniem po każdej odpowiedzi. W wersji szczegółowej możesz też zaznaczać przeczytane części, a postęp zapamiętuje przeglądarka na tym urządzeniu.

Sprawdź, co zostało Ci w głowie po lekturze „Zbrodnia i kara”

Quiz z wyjaśnieniem po każdej odpowiedzi, a potem test do druku.

Treści QuizyBingo przygotowuje redakcja, przy niewielkiej pomocy AI. Jak powstają pytania

Z tej samej epoki